Baliq va asalarilarning zararkunandalari va dushmanlari

Загружено в:

08.08.2023

Скачано:

1

Размер:

30.0 KB
Baliq va asalarilarning zararkunandalari va dushmanlari.
R e j a:
1. Baliqlarning dushmanlari 
2. Asalariarning zararkunandalari. Baliq   dushmanlari.   Baliqchilik   xo‘jaliklarida   va   tabiiy   suv
havzalarida baliqlarning bosh sonini saqlash uchun   ularning dushmanlari va
konkurentlari   bilan   muntazam   ravishda   kurash   olib   borilishi   zarurdir.   Suv
havzalarida   baliqlarning   zaxirasiga   ziyon   keltiruvchi   ko‘plab   hayvonlar   turi
uchraydi.   Ularning   ayrimlari   baliqlar   bilan   oziqlansa,   ayrimlari   esa   baliqlar
oziqlanadigan   oziqalar   bilan   oziqlanadi,   uchinchilari   esa   yuqumli     kasallik
qo‘zg‘atuvchilarining manbalari va hokazo.
Baliq   dushmanlari   orasida   sut   emiruvchilarning   katta   guro‘hi   mavjud.
Bular – er qazuvchi jonivorlar – kutora, vыxuxol, suvsar, norka, ondatra, suv
kalamushlari   va   boshqalar,   qaysikim   baliqlarga   hujum   qiladi.   Masalan   ,
norka,   suvsar,   ondatra   katta   hovuzlar,   daryo,   ko‘l   va   suv   omborlarning
qirg‘oqlari   va   sohillarida   makon     qurib   olgach,   baliqlar   bilan   oziqlanadilar,
baliqlar urug‘ (ikrA. qo‘yilgan joylarda bo‘lishi xavflidir.
Kutoralar   naslchilik   xo‘jaliklari   va   baliqchilik   zavodlariga,   ayniqsa
yosh     baliqlarni   o‘stiruvchi   xo‘jaliklariga   katta   ziyon   etkazadi,   chunki   ular
yosh   baliqlarni   is’temol   qilib,   kattalariga   hujum   qilishadi   va   ularning   bosh
miyasi va ko‘zlarini eb yuborishadi. 
Suv   kalamushi,   ondatra   va   suvsarlarning   hayoti   suv     havzalari   bilan
chanbarchas   bog‘liqligi   tufayli   boshqa   oziqalar   qatoriga   baliqlarni   ham
is’temol   qilishadi.   Ondatra   nafaqat   baliqlarni   yo‘q   qiladi,   balki   o‘z   uyalarni
kovlashi   tufayli   gidroqurilmalarning   izdan   chiqishiga,   suv   havzalaridan
suvning   oqizib   ketishiga   sabab   bo‘ladi.   Ayniqsa,   bu   qishda   ham   ishlatuvchi
hovuzlar   uchun   juda   xavfli,   chunki   to‘satdan   yoki   suvni   ko‘zga
ko‘rinmaydigan,   sezilmaydigan   darajada   oqib   ketishi   oqibatida   katta
mikdordagi baliqlarni nobud bo‘lishiga olib kelishi mumkin.
Ushbu   hayvonlarning   negativ-salbiy   ta’sirlarini   yo‘qotish   unchalik
murakkab   emas.   Buningg   uchun   maxsus   ovlaydigan,   ushlaydigan   asboblar, qopqonlarni   qo‘yib,   ularni   ushlab,   yo‘qotiladi,   terisini   esa   tayyoerlov
tashkilotlariga topshiriladi.
Baliq   dushmanlarining   katta   guro‘hini   go‘shtxo‘r   parrandalar   tashkil
qiladi.   Bular:   pelikan,   baklan,   saplya,   chayka,   gagar,   hamda   o‘rdak,   daryo
burgutlari   va   boshqalar.   Bulardan   eng   xavflisi   pelikan   va   baklanlardir.   Bu
katta   xajmdagi   parrandalar   faqat   baliqlar   bilan   oziqlanishi   oqibatida   katta
miqdordagi   baliqlarni   yo‘q   qilishi   mumkin,   masalan,   har   bir   yoshi   katta
pelikan yoki baklan kuniga 2-4 kg baliq is’temol qiladi. SHuning uchun ham
baliqlarni   ko‘paytiruvchi,   o‘stiruvchi   xo‘jaliklarida   bunday   parrandalarning
bo‘lishi noma’quldir. Ular qirg‘oqlardagi qalin kamishzorlarda uya qurishadi.
Gagar   va   pogankalar   esa   faqatgina   baliqlar   bilan   oziqlanadilar.   Qaysi
hududda   ular   ko‘p   sonda   (mikdordA.   uchrasalar,   baliqchilik   xo‘jaliklari
uchun ular tomonidan keltirayotgan zarar ham shunchalik yuqori bo‘ladi.
Ayniqsa,   pogankalarni   baliq   o‘stiruvchi   xo‘jaliklarning   hududida
joylashishiga,   uya   qurishiga   yo‘l   qo‘ymaslik   zarur,   chunki   ular   o‘sayotgan
yosh baliqlarga katta ziyon etkazilishi mumkin.
O‘rdaklarning   baliqchilik   xo‘jaliklardagi   ahamiyati   ham   negativ
(zararli) va ham pozitiv (foydali) bo‘lishi mumkin. Ularning baliq o‘stiruvchi
hovuzlarda   bo‘lishiga   ruxsat   etilmaydi,   chunki   ular   yosh   baliqlarni   is’temol
qilishadi,   lekin   boshqa   suv     havzalarida   ular   foyda   keltiradi,   bu   erda   ular
ryaskalarni, chirigan baliqlarni zararkunanda hasharotlarni is’temol qilishadi,
hamda   hovuzlarni   ug‘it   bilan   boyishadi.Biroq   ularning   zichligi   jihatdan   bir
gektar maydondagi bosh sonini tartibga solib turish maqsadga muvofikdir, 1
ga   maydonga   200   bosh   o‘rdak   bo‘lishi   kerak,   agarda   ortib   ketsa,   suv
havzalarining haddan tashqari ifloslanishi oqibatida baliqlarda bronxiomikoz
va bronxionekrozlarni kelib chiqishiga sabab bo‘ladi, bu esa odamlar uchun
o‘ta  xavfli   hisoblangan  salmonella  guro‘higa   mansub  mikroorganizmlarning
rivojlanishiga, ko‘payishiga olib keladi. Baliqlar   uchun   daryo   burguti,   skopa   va   oq-dumli   burgutlar   juda   ham
xavfli dushmanlaridir. Ular katta bo‘lmagan daryo, ko‘llarning qirg‘oqlardagi
baland   tepaliklarda,   daraxtlarning   uchlarida   uya   qurishadi,   katta   xajmdagi
baliqlar   bilan   oziqlanadi   va   har   bir   qush   juda   ko‘p   mikdordagi   baliqlarni
yo‘qotishi mumkin. Baliqlarga boshqa parrandalar ham (kalxot, qora qarg‘a,
lun,   zimorodkA.,   ayniqsa   ularga   oziqa   etishmagan   paytda   hujum   qilishadi.
Baliq   zaxiralariga   ayrim   tuproq,   sut   emizuvchi   va   suvdagi   umurtqasiz
yirtqich   hayvonlar   ham   hujum   qilishlari   mumkin.   Baliq   o‘stiruvchi
xo‘jaliklarda   baliq   ikrasini   is’temol   qiluvchi   baqalar   va   endigina   hosil
bo‘lgan baliq lichinkalarni yo‘q qiluvchi qalqon  (to‘liqlar)dir.
Baliqlarga   tipratikonlar   ham   katta   ziyon   etkizishadi.   6   ming
tipraotikonlarning oshqozonini tekshiruvdan   o‘tkazilganda, unda 8 ming kg
baliq borligi aniqlangan. 
Parrandalar   tomonidan   keltirayotgan   zararlarni   yo‘qotish,   oldini   olish
maqsadida,   parrandalarni   suv     havzalaridan   uchirib   yuborish,   suv   havzalari
atrofida,   yaqinida   in,   uya   qurishlariga   yo‘l   qo‘ymaslik   chora-tadbirlarni
ko‘rish   zarur.   Ko‘pchilik   evropa   va   Amerika   davlatlarning   baliqchilik
havzalarida   karbidli   avtomatik   pushkalar   ishlatiladi,   qaysikim   o‘zining   o‘q
tovushi   bilan   qo‘riqlayotgan   suv     havzalaridagi   parrandalarni     qo‘rqitadi.
Qushlar galasini vayron qilish natijasida ularni boshqa joylarga, makonlarga
ko‘chib   ketishiga   erishish   mumkin.   Bundan   tashqari,   suv     havzalar
qirg‘og‘idagi   o‘simliklarni   yo‘qotish,   qurigan   o‘tlarni   yoqib   tashlash   va
boshqa   usullar   bilan   amalga   oshiriladi.   Kichik   hovuzlardagi   baliqlarni   esa
ularni ustiga to‘r yopish bilan muhofaza qilish mumkin.
Asalari   zararkunandalari.   Asalari   zarakunandalari   –   bular   ayrim
hayvon turlari bo‘lib, arilar hisobidan oziqlanib, ularga kattta ziyon etkazadi.
Bularga   ayrim   turdagi   hasharotlar,   kanalar,   kemiruvchilar   va   parrandalar kiradi.   Asalari   zararkunandalarini   ikki   guro‘hga:   asalari   parazitlari   va
yirtqichlariga  bo‘lish mumkin. 
Asalari   parazitlari   asalari   oilasida   yashab,     ari   oilasi   hisobidan
oziqlanadi.
Asalari   yirtqichlari   esa   ari   uyasida   yashamaydi,   biroq   arixonalarga
hujum qilib, asal yoki ishchi arilarni (uchib yurgan arilarni) o‘g‘irlaydi.
3. Asalari   parazitlari.   Asalari   parazitlariga   mum   kuyasi,   tepaquloq,
ayrim   qo‘ng‘izlar,   kanalar   va   sichqonlar   kiradi.   Bularning   barchasi   doimiy
ravishda yoki uzoq muddat davomida arixonalarga yashab, mum, perga, asal,
ari   uyasi   va   ramkalarni   isituvchi   materiallar   –   yog‘ochlar,   taxtalar   bilan
hamda o‘lgan ari va ularning lichinkalari bilan oziqlanadi.
Kattta   mum   kuyasi.   Mum   kuyasiga   kechasi   uchadigan   kapalaklar,
gusenitsalar   kirib,   ular   mum   bilan   oziqlanadi.   Kuyalarning   ikki   xili:   kichik
katta kuyalar mavjud.
Katta mum kuyasi (kapalak, klochen, Galleria mellonella) – bu uzunligi
20 mm keladigan kechki kapalaklar, qanotlarini yoyilganida 30-35 mm gacha
etadi.   Oldingi   qanotlari   kulrang-ko‘kimtir   va   sariq-qo‘ng‘ir   tusda,   orqangi
qanotlari   esa   oxirgi   uchlari   qoraygan   och-kulrang   tusda   bo‘ladi.
Kapalaklarning   boshida   nozik,   fasetli   ko‘zlari   mavjud,   60   ta   bo‘g‘inlardan
iborat   tez   egiluvchan   mo‘ylovchalari   bor.   Og‘iz   apparati   yaxshi
rivojlanmagan.   Erkak   kapalaklarni   pastki   tana   qismini   biroz   bosilganda
kopulyativ   organi,   urg‘ochilarining   esa   tuxumdoni   chiqib   qoladi.   Erkaklari
urg‘ochilariga   nisbatan   biroz   kichik   (16   mm   gacha).   Boshchasi   yumaloq
shaklda, tinch holatda qanotlarini yoyib,yozib o‘tiradi, urg‘ochilarning boshi
biroz cho‘zilgan va uzunchoq shaklda, tinch holatda qanotlarini yig‘ib turadi.
G‘umbak(pilla)dan   chiqqan   erkak   va   urg‘ochi   kapalaklar   bir   necha
soatdan   so‘ng   juftlashadi   (qo‘shiladi).   2-3   kun   o‘tgach   esa   urg‘ochi
kapalaklar   ari   katakchalarining   tirqog‘ida,   poli   va   shiftidagi   chuqurchalarga 80-100   tagacha   tuxum   qo‘yadi.   So‘ngra   urg‘ochi   kapalaklar   joyini
o‘zgartiradi   va   u   erda   ham   shuncha   miqdorda   tuxum   qo‘yadi.   Urg‘ochi
kapalaklar 26 kungacha yashab, 1500-2000 tagacha tuxum qo‘yadi.
Kuya   tuxumlari     oina-   shishaga   o‘xshash   bo‘lib,   biroz   ovalsimon,
uzunligi   0,4   mm   gacha   bo‘lib,   ichida   qora   tusdagi   yadrosi   (o‘zagi)   mavjud.
Elimlangan   ko‘rinishdagi   tuxumlar   tushamalarda   yopishib   qoladi.   Harorat
30-36   daraja   issiqlikda   tuxumlar   8-10   kunda,   undan   past   haroratda   esa   12
kunda  lichinka  (gusenitsa)  chiqadi.  Lichinka  loyqasimon-oqish   tusda  bo‘lib,
boshchasi   qo‘ng‘ir   tusda,   tanasi   13-ta:   3-ta   ko‘krak   va   10-ta   qorin
segmentlardan   tashkil   topgan.   Lichinkalarni   8   juft   kalta   oyoqchalari   bo‘lib,
shundan   3-jufti   ko‘krak   (bo‘g‘inlardan   tuzilgan),   4   juft   qorin   (soqolchali
ko‘rinishda)   va   bir   juft   itarkich   bo‘lib,   uning   uchida   ilmoqchasi   mavjud.
Lichinkalar   g‘umbakka   aylanguncha   10   marotaba   tullaydi.   Lichinkalarning
umumiy   rivojlanish   muddati   30-34   darajali   haroratda   ikki   oygacha,   undan
past haroratda esa 3 oy va undan ham ko‘proq davom etadi.
YOshi   katta   lichinkalar   (gusenitsalar)   oziqlanishdan   to‘xtab,
asalarilardan   himoyalangan   joylarga,   masalan,   kataklarning   burchaklarida,
tirqish-yoriqlarida,   choklarida   kirib   olib   zich   pilla   to‘qa-yigira   boshlaydi   va
g‘umbakka   aylanadi.   G‘umbaklar   ko‘pincha   bir-biriga   zich   joylashgan
bo‘ladi.   Dastlab   g‘umbaklar   oq   tusda   bo‘ladi,   keyinchalik   qorayadi   va
to‘rtinchi   kunda   kelib   och-qo‘ng‘ir   tusga   kiradi.   G‘umbaklar   pilladan
chiqishdan   oldin   qora-qo‘ng‘ir   tusda   bo‘ladi.   Urg‘ochi   g‘umbaklarning
uzunligi   16   mm   gacha,   erkaklari   esa   14   mm-ni   tashkil   qiladi.
G‘umbaklarning rivojlanishi 14 kunga yaqin davom etadi.
Katta   mum   kuyasining   optimal   sharoitda   to‘liq   rivojlanishi   66-   kunni
tashkil qiladi, past haroratda esa bu muddat 3-4-oygacha cho‘zilishi mumkin.
Asalarichilikda   kata   mum   kuyasi   tomonidan   keltirilayotgan   zarar   juda
ham katta miqdorni tashkil qiladi. Kuyalar   uchun   yagona   oziqa   bu   ari   katakchalaridagi   miavjud   mumlar
va ari lichinkalari va g‘umbaklaridan qolgan xitinli pillalar hisoblanadi. Har
bir   kuya   lichinkasining   (gusenitsasi)   to‘liq   rivojlanishi   uchun     0,4   g   gacha
mum iste’mol qilib, 500 taga yaqin uyachalarni ishdan chiqaradi. Ko‘pincha
inlari kengaytirilgan kuchsiz ari oilasi zarar ko‘radi. Agarda ari oilasi kuyalar
bilan   kuchli   zararlangan   bo‘lsa,   ari   oilasining   rivojlanishi   orqada   qoladi.
Ba’zan esa ari oilasi inlarini tark etishi ham mumkin.
Mum asosan murakkab efir aralashmalari, yuqori molekulali bir atomli
kislota va spiratlardan, hamda erkin spirtlar, kislotalar, uglevodorodlar tashkil
topgan   bo‘lib,   mum   kuyasi   uglevodli   oziqani   oladi,   azotli   oziqalarni   esa   ari
katakchalarida   lichinkalar   va   g‘umbaklar   tomonidan   qoldirilgan   xitinli
kuylakchalardan oladi.
Mum kuyasi bir yilda 2-4-ta avlod beradi. Bir juft mum kuyasi bir yil
davomida, agarda har bir urg‘ochi kuyalar 1000 tagacha tuxum qo‘yish sharti
bilan   bir   yilda   uchta   avlod   bersa,   bir   milliardgacha   nasl   berishi   mumkin.
Agarda   bir   bosh   gusenitsaning   to‘liq   rivojlanishi   uchun   0,4   g   mum   talab
qilinsa, unda bir juft kuyalarning bir yillda qo‘yilgan bir milliard lichinkalar
uchun   esa   250   t   mum   talab   etilar   edi.   Kuyalarni   bunday   jadal   ravishda
rivojlanishi va ko‘payishi uchun amalda bir qancha to‘siqlar mavjud.
Past harorat kuyalarning rivojlanishga kuchli to‘sqinliq qiladi. Harorat
+10 daraja iliq bo‘lsa, kuyalarning rivojlanishi to‘xtaydi, sovuq haroratda esa
kuyalar barcha rivojlanish bosqichida nobud bo‘ladi.
Kasallikni   oldini   olish.   Arilar   uchun   arixonalarda   sog‘lom   muhitni,
sharoit   bo‘sa,   arilarning   o‘zlari   parazitlarga   qarshi   kurashadilar,   ulardan
muhofazalanadilar.   Bunday   sharoitlarga   arixonalarga   sog‘lom   va   kuchli
oilalarni yaratish va ularni zichlashtirilgan yangi ari uyalariga saqlash, etarli
miqdordagi   oziqa   bilan   ta’minlash,   arixonalarni   isitish   va   toza   saqlashga
e’tibor berilishi kerak.  Ari   kataklari   va   brak   qilingan   ari   uyalari   saqlanadagan   omborxonalar
toza   holda   saqlanishi   va   vaqt-vaqti   bilan   shamollab   turilishi   shart.
Omborxonalar uchun yorug‘ quruq xonalar ishlatiladi Ari kataklari ochiq va
yopiq   holda   saqlanadi.   Ari   kataklarini   ochiq   holda   saqlansa,   unda   kataklar
yaxshi   shamollaydigan   xonalarda,   bir-biridan   ma’lum   uzoqlikda   maxsus
reykalarda osiltirib o‘rnatiladi. Kuya kapalagi o‘zining tuxumlarini ikki katak
orasida   qo‘yadi,   bunday   ochiq   holda   kataklar   saqlansa,   kuyalarning   tuxum
qo‘yishi     uchun   sharoit   bo‘lmay   qoladi.   Agarda,   kuyalar   tuxum   qo‘yishga
erishsa,   bunda   faqat   bitta   katak   zararlanadi,   qolganlarida   esa   kuyalar
bo‘lmaydi.     Ari   kataklarini   bunday   usulda   saqlanishi   ularni   har   oyda   bir
marotaba tekshiruvdan o‘tkazishga imkon yaratadi. 
YOpiq holda saqlash ko‘pincha magazinli (do‘kon) kataklarni saqlashi
uchun   amalga   qo‘llaniladi.   Bunda   katakchalar   arixonalarda   asosiy   asal
yig‘ish davrida  bir yilda bir oygacha turadi, qolgan vaqt esa omborxonalarda
saqlanib keladi. YOpiq holda saqlash  maxsus, zich joylashtirilgan, yaxshilab
yoilgan yashiklarda  Asosiy adabiyotlar:
1.   Gerasimchik   V,A.,   E.F.   Sadovnikova   ”Bolezni   r i b   i   pchel”   uchebnoe
posobie, Minsk, 2017 god
2.   Osetrov   V.S.   (pod   redaksiey)   «Bolezni   rib».   Spravochnik,   Moskva   VO
Agropromizdat, 1989.
3 .     Poltev I., Neshataeva E .V.// Bolezni vrediteli pchel. Moskva, Kolos, 1977
god
4.  Haqberdiev   P.S.,   Tursunqulov   A.R.   «Baliqlarning   yuqumli   va
yuqumsiz kasalliklari». O‘quv qo‘llanma. Samarqand, 2010 yil.
5.  Haqberdiev   P.S.   va   boshqalar/   «Baliqchilik   va   baliq   kasalliklari»,
Samarkand, 2008.
6.  Haqberdiev   P.S.,   Qurbonov   F.I.,   Qarshiyeva   V.SH.   «Baliq   va   asalari
kasalliklari» O‘quv qullanma. Toshkent, 2016 y.

Baliq va asalarilarning zararkunandalari va dushmanlari. R e j a: 1. Baliqlarning dushmanlari 2. Asalariarning zararkunandalari.

Baliq dushmanlari. Baliqchilik xo‘jaliklarida va tabiiy suv havzalarida baliqlarning bosh sonini saqlash uchun ularning dushmanlari va konkurentlari bilan muntazam ravishda kurash olib borilishi zarurdir. Suv havzalarida baliqlarning zaxirasiga ziyon keltiruvchi ko‘plab hayvonlar turi uchraydi. Ularning ayrimlari baliqlar bilan oziqlansa, ayrimlari esa baliqlar oziqlanadigan oziqalar bilan oziqlanadi, uchinchilari esa yuqumli kasallik qo‘zg‘atuvchilarining manbalari va hokazo. Baliq dushmanlari orasida sut emiruvchilarning katta guro‘hi mavjud. Bular – er qazuvchi jonivorlar – kutora, vыxuxol, suvsar, norka, ondatra, suv kalamushlari va boshqalar, qaysikim baliqlarga hujum qiladi. Masalan , norka, suvsar, ondatra katta hovuzlar, daryo, ko‘l va suv omborlarning qirg‘oqlari va sohillarida makon qurib olgach, baliqlar bilan oziqlanadilar, baliqlar urug‘ (ikrA. qo‘yilgan joylarda bo‘lishi xavflidir. Kutoralar naslchilik xo‘jaliklari va baliqchilik zavodlariga, ayniqsa yosh baliqlarni o‘stiruvchi xo‘jaliklariga katta ziyon etkazadi, chunki ular yosh baliqlarni is’temol qilib, kattalariga hujum qilishadi va ularning bosh miyasi va ko‘zlarini eb yuborishadi. Suv kalamushi, ondatra va suvsarlarning hayoti suv havzalari bilan chanbarchas bog‘liqligi tufayli boshqa oziqalar qatoriga baliqlarni ham is’temol qilishadi. Ondatra nafaqat baliqlarni yo‘q qiladi, balki o‘z uyalarni kovlashi tufayli gidroqurilmalarning izdan chiqishiga, suv havzalaridan suvning oqizib ketishiga sabab bo‘ladi. Ayniqsa, bu qishda ham ishlatuvchi hovuzlar uchun juda xavfli, chunki to‘satdan yoki suvni ko‘zga ko‘rinmaydigan, sezilmaydigan darajada oqib ketishi oqibatida katta mikdordagi baliqlarni nobud bo‘lishiga olib kelishi mumkin. Ushbu hayvonlarning negativ-salbiy ta’sirlarini yo‘qotish unchalik murakkab emas. Buningg uchun maxsus ovlaydigan, ushlaydigan asboblar,

qopqonlarni qo‘yib, ularni ushlab, yo‘qotiladi, terisini esa tayyoerlov tashkilotlariga topshiriladi. Baliq dushmanlarining katta guro‘hini go‘shtxo‘r parrandalar tashkil qiladi. Bular: pelikan, baklan, saplya, chayka, gagar, hamda o‘rdak, daryo burgutlari va boshqalar. Bulardan eng xavflisi pelikan va baklanlardir. Bu katta xajmdagi parrandalar faqat baliqlar bilan oziqlanishi oqibatida katta miqdordagi baliqlarni yo‘q qilishi mumkin, masalan, har bir yoshi katta pelikan yoki baklan kuniga 2-4 kg baliq is’temol qiladi. SHuning uchun ham baliqlarni ko‘paytiruvchi, o‘stiruvchi xo‘jaliklarida bunday parrandalarning bo‘lishi noma’quldir. Ular qirg‘oqlardagi qalin kamishzorlarda uya qurishadi. Gagar va pogankalar esa faqatgina baliqlar bilan oziqlanadilar. Qaysi hududda ular ko‘p sonda (mikdordA. uchrasalar, baliqchilik xo‘jaliklari uchun ular tomonidan keltirayotgan zarar ham shunchalik yuqori bo‘ladi. Ayniqsa, pogankalarni baliq o‘stiruvchi xo‘jaliklarning hududida joylashishiga, uya qurishiga yo‘l qo‘ymaslik zarur, chunki ular o‘sayotgan yosh baliqlarga katta ziyon etkazilishi mumkin. O‘rdaklarning baliqchilik xo‘jaliklardagi ahamiyati ham negativ (zararli) va ham pozitiv (foydali) bo‘lishi mumkin. Ularning baliq o‘stiruvchi hovuzlarda bo‘lishiga ruxsat etilmaydi, chunki ular yosh baliqlarni is’temol qilishadi, lekin boshqa suv havzalarida ular foyda keltiradi, bu erda ular ryaskalarni, chirigan baliqlarni zararkunanda hasharotlarni is’temol qilishadi, hamda hovuzlarni ug‘it bilan boyishadi.Biroq ularning zichligi jihatdan bir gektar maydondagi bosh sonini tartibga solib turish maqsadga muvofikdir, 1 ga maydonga 200 bosh o‘rdak bo‘lishi kerak, agarda ortib ketsa, suv havzalarining haddan tashqari ifloslanishi oqibatida baliqlarda bronxiomikoz va bronxionekrozlarni kelib chiqishiga sabab bo‘ladi, bu esa odamlar uchun o‘ta xavfli hisoblangan salmonella guro‘higa mansub mikroorganizmlarning rivojlanishiga, ko‘payishiga olib keladi.

Baliqlar uchun daryo burguti, skopa va oq-dumli burgutlar juda ham xavfli dushmanlaridir. Ular katta bo‘lmagan daryo, ko‘llarning qirg‘oqlardagi baland tepaliklarda, daraxtlarning uchlarida uya qurishadi, katta xajmdagi baliqlar bilan oziqlanadi va har bir qush juda ko‘p mikdordagi baliqlarni yo‘qotishi mumkin. Baliqlarga boshqa parrandalar ham (kalxot, qora qarg‘a, lun, zimorodkA., ayniqsa ularga oziqa etishmagan paytda hujum qilishadi. Baliq zaxiralariga ayrim tuproq, sut emizuvchi va suvdagi umurtqasiz yirtqich hayvonlar ham hujum qilishlari mumkin. Baliq o‘stiruvchi xo‘jaliklarda baliq ikrasini is’temol qiluvchi baqalar va endigina hosil bo‘lgan baliq lichinkalarni yo‘q qiluvchi qalqon (to‘liqlar)dir. Baliqlarga tipratikonlar ham katta ziyon etkizishadi. 6 ming tipraotikonlarning oshqozonini tekshiruvdan o‘tkazilganda, unda 8 ming kg baliq borligi aniqlangan. Parrandalar tomonidan keltirayotgan zararlarni yo‘qotish, oldini olish maqsadida, parrandalarni suv havzalaridan uchirib yuborish, suv havzalari atrofida, yaqinida in, uya qurishlariga yo‘l qo‘ymaslik chora-tadbirlarni ko‘rish zarur. Ko‘pchilik evropa va Amerika davlatlarning baliqchilik havzalarida karbidli avtomatik pushkalar ishlatiladi, qaysikim o‘zining o‘q tovushi bilan qo‘riqlayotgan suv havzalaridagi parrandalarni qo‘rqitadi. Qushlar galasini vayron qilish natijasida ularni boshqa joylarga, makonlarga ko‘chib ketishiga erishish mumkin. Bundan tashqari, suv havzalar qirg‘og‘idagi o‘simliklarni yo‘qotish, qurigan o‘tlarni yoqib tashlash va boshqa usullar bilan amalga oshiriladi. Kichik hovuzlardagi baliqlarni esa ularni ustiga to‘r yopish bilan muhofaza qilish mumkin. Asalari zararkunandalari. Asalari zarakunandalari – bular ayrim hayvon turlari bo‘lib, arilar hisobidan oziqlanib, ularga kattta ziyon etkazadi. Bularga ayrim turdagi hasharotlar, kanalar, kemiruvchilar va parrandalar

Загрузите документ, чтобы увидеть его полностью.