SEZGI

Yuklangan vaqt:

08.08.2023

Ko'chirishlar soni:

10

Hajmi:

114.1 KB
MAVZU:  SEZGI
Reja:
1.Sezgi haqida tushuncha
2.Sezgilarning nerv-fiziologik asoslari
3. Sezgilar tasnifi va turlari.
4.Sezgi turlari
5.Sezgilarning umumiy qonuniyatlari
6.Sezgi borasidagi nazariyalar
7.Idrok haqida tushuncha.
8.Idrokning nerv fiziologik asosi
9.Illyuziya
10.Gallyusinasiya 1. Sezgi haqida tushuncha
Ma'lumki   bizni   o’rab   turgan   tashqi   olamdagi   narsa   va   hodisalarning   juda
ko’p belgi va xususiyatlari mavjud. Masalan, narsalarning rangi, ta'mi, hidi, qattiq
yoki yumshoqligi, g’adir-budur yoki tekisligi, harorat va boshqalar. Ana shu narsa
va   hodisalarning   turli   xil   belgi,   xususiyatlarini   biz   ham   turlicha   sezgi   a'zolarimiz
orqali ongimizda aks ettiramiz. 
Tevarak-atrofimizdagi   narsa   va   hodisalarning   turli   xil   belgi   hamda
xususiyatlari  har doim ham  bizning sezgi  a'zolarimizga ta'sir etib turadi. Natijada
bizda   turli   sezgilar   hosil   bo’ladi.   Chunonchi,   nurlarning   ko’zimizga   ta'sir   qilishi
natijasida   ko’rish   sezgisi,   har   xil   tezlik   va   kuchlanishdagi   havo   to’lqinlarining
quloqimizga  ta'sir  etishi  natijasida  eshitish   sezgisi,  nafas  olish  paytida  havo bilan
birga   burun   bo’shlig’iga   kirgan   har   turli   modda   zarrachalarining   ta'siri   natijasida
hid sezgisi, biror narsani qo’limiz yoki badanimizga tegib ta'sir etish natijasida teri
(taktil - biror narsaning terimizga tegishi) yoki bosim sezgisi  va shu kabi sezgilar
har doim hosil bo’ladi. 
Demak,   sezgi   deb   -   atrofimizdagi   narsa   va   hodisalarning   sezgi
a'zolarimizga   bevosita   ta'sir   etishi   natijasida   ularning   ayrim   belgi   va
xususiyatlarini miyamizda aks ettirilishini aytamiz. 
Sezgi   bilish   jarayonlari   ichida   oddiy   psixologik   jarayon   bo’lib,   tashqi
olamdagi   narsa   va   hodisalarni   aks   ettiradi.   Tashqi   olamdan   kelayotgan
qo’zg’atuvchilarning muayyan reseptorlarga bevosita ta'sir etish orqali ayrim belgi
va   xususiyatlarni   va   organizm   ichki   holatini   aks   ettiradi.   Ma'lumki,   insondan
sezishning   dastlabki   bosqichi   hissiy   bilishdan   boshlanib,   keyinchalik   u   mantiqiy
bilishga   o’tadi.   Sezgi   ham   oddiy   psixologik   jarayon   bo’lgani   bilan   uning   yuzaga
kelishi o’z-o’zidan hosil bo’lmaydi. Ular jumlasiga  q uyidagilar kiradi: 
 Sezgi a'zolariga ta'sir etadigan narsa va  h odisaning bo’lishi.
 Sezuvchi   apparat,   ya'ni   analizatorning   mavjud   bo’lishi.   Masalan,   h avoning
sovu q ligini,   temirning   q atti q ligini,   q orning   yumsho q ligi   va   bosh q alarni
sezamiz. Sezgi   idrok   bilan   bo g’ li q   bo’ladi,   lekin   narsa   va   h odisani   idrok   q ilishdan
oldin   uni   sezish   lozim,   shu   bois   sezgilar   materiyaning   sezgi   a'zolarimizga   ta'siri
natijasidir.   Sezgi   axborotlarini   qabul   qilib,   tanlab,   to’plab,   har   bir   sekundda
axborotlar   oqimini   qabul   qilib   va   qayta   ishlab   miyaga   yetkazib   beradi.   Natijada
tevarak - atrofdagi tashqi olamni va organizm o’z ichki holatini adekvat "mos" aks
ettirishi   hosil   bo’ladi.   Sezgi   a'zolari   tashqi   olamning   inson   ongiga   olib   kiradigan
yo’llaridan biridir.
2. Sezgilarning nerv-fiziologik asoslari
Ma'lumki,   sezgilar   faqatgina   tashqi   ta'sirlar   natijasida   hosil   bo’lmay,   balki
organizmning   ichki   holatida   ham   amalga  oshiriladi.   Sezgi   nerv   tizimining   u  yoki
bu qo’zg’atuvchidan ta'sirlanuvchi reaksiyalari tarzida hosil bo’ladi va har qanday
psixik   hodisa   kabi   reflektorlik   xususiyatiga   egadir.   Sezgilarning   nerv   -   fiziologik
asosini qo’zg’atuvchining o’ziga aynan o’xshaydigan analizatorga ta'siri natijasida
hosil   bo’ladigan   nerv   jarayoni   tashkil   qiladi.   Shuningdek,   sezgilarning   nerv
fiziologik asosini o’rganishda   I.P.Pavlov   ta'biri bilan aytganda analizator apparati
tashkil etadi.
Analizator  - tashqi va ichki muhitdan keladigan ta'sirotlarni qabul qilib olib,
fiziologik   jarayon   bo’lgan   qo’zg’alishni   psixik   jarayonga,   ya'ni   sezgilarga
aylantiruvchi   nerv   mexanizmlari   tizimi.   Analizator   apparati   3   q ismdan   tashkil
topgan bo’lib, ular  q uyidagilardan iborat:
 periferik   (reseptor)   -   tashqi   quvvatni   nerv   jarayoniga   o’tkazadigan
maxsus transformator qismi;
 analizatorning   periferik   bo’limining   markaziy   analizator   bilan
bog’laydigan   yo’llarni   ochadigan   afferent   (markazga   intiluvchi)   va
efferent (markazdan qochuvchi) nervlar;
 analizatorning   periferik   bo’limlaridan   keladigan   nerv   signallarining
qayta ishlanishi sodir bo’ladigan qobiq osti va qobiq bo’limlari.
Analizatorning   qobiq   bo’limida   reseptor   hujayralarining   asosiy   qismi
jamlangan   o’zak,   ya'ni   markaziy   qism   va   qobiqning   turli   joylarida   ma'lum miqdorda   mavjud   tarqoq   hujayra   qismlaridan   tarkib   topgan   tashqi   qism   bo’ladi.
Analizatorning o’zak  qismida  reseptordan  markazga  intiluvchi   nervlar   joylashgan
bo’lib, ko’plab hujayralardan iborat. Mazkur analizatorning periferik, ya'ni tarqalib
ketgan qismlari boshqa analizatorlarning o’zaklari bilan yondosh sohalariga kiradi
va   alohida   narsalarni   izlash   jarayonida   butun   bosh   miya   qobiqining   katta   qismi
ishtirok   etishiga   erishiladi.   Analizatorning   o’zagi   analiz   va   sintez   qilish
funksiyasini bajaradi , masalan , tovushlarning balandligi.
Tarqoq   qismlar   dag’al   analiz   funksiyalarni,   masalan   musiqiy   ohang   va
tovushlarni farqlash bilan bog’liq bo’ladi. 
Analizator   nerv   jarayonlarining   yoxud   reflektor   yoyining   butun   yo’li
manbasi va eng muhim qismini tashkil etadi. Reflektor yoyi reseptordan ta'sirotni
miyaga olib boruvchi nerv yo’llari va effektordan tarkib topgandir. Reflektor yoyi
elementlarning   o’zaro   munosabati   murakkab   organizmning   tevarak-atrofdagi
olamda   to’g’ri   mo’ljal   olishning   organizmning   yashash   sharoitlariga   muvofiq
tarzdagi faoliyatining negizini ta'minlaydi. 
3. Sezgilar tasnifi va turlari.
Sezgilar   qaysi   a'zolar   yordamida   hosil   qilinishiga   qarab,   quyidagi   turlarga,
ya'ni   ko’rish,   eshitish,   hid   bilish,   ta'm   bilish,   teri,   muskul-harakat,   organik
sezgilarga ajratiladi. Ular sezgi a'zolari qaerda joylashganligiga qarab tavsiflanadi.
Jahon   psixologiyasi   fanining   so’nggi   yutuqlari   hamda   atamalariga   binoan
sezgilar   quyidagicha   klassifikasiya   qilinadi.   Ushbu   tasniflanishning   dastlabki
ko’rinishi   ingliz   olimi   Ch.Sherringtonga   taalluqlidir.   U   reseptorning   qaerda
joylashganligiga qarab, sezgilarni uch turga bo’ladi. 
 Tashqi   muhitdagi   narsa   va   hodisalarning   xususiyatlarini   aks
ettirishgamoslashgan   hamda  reseptorlari   tananing   sirtqi   qismida   joylashgan
sezgilar, ya'ni  ekstroreseptiv sezgilar ;
 Ichki   tana   a'zolari   holatlarini   aks   ettiruvchi   hamda   reseptorlari   ichki   tana
a'zolarida, to’qimalarda joylashgan sezgilar, ya'ni  interoreseptiv sezgilar.  Tanamiz   va   gavdamizning   holati   hamda   harakatlari   haqida   ma'lumot
(axborot,   xabar)   beruvchi   muskullarda,   bog’lovchi   paylarda,   mushaklarda
joylashgan sezgilar, ya'ni  proprioreseptiv sezgilar .
Sezgilarning   tasnifi   va   bu   boradagi   tadqiqotlarni   tahlil   q ilamiz.   Dastlabki
mulohazalar   interoreseptiv   sezgilar  u  borasida  rus  psixologi   A.R.Luriya   tadqiqot
ishini   olib   borgan.   Uning   fikricha,   interoreseptiv   sezgilar   asl,   tub,   ma'nodagi
sezgilar   emas,   balki   emosiyalar   bilan   sezgilar   o’rtasidagi   oraliq   sezgilar   sifatida
namoyon   bo’ladi.   Psixologiya   fanida   mazkur   sezgilar   to’la   o’rganilmaganligi
sababli   uni   "noma'lum   hislar"   deb   atalgan.   Bu   asosan   ichki   organlarning
xastaliklarida   vujudga   keluvchi   holatlarni   diagnostika   qilishda   alohida   ahamiyat
kasb etadi. 
Interoreseptiv   sezgilar   insonning   kayfiyatida,   emosional   reaksiyalari
o’zgarishida   ko’zga   tashlanadi,   bolada   esa   xatti-harakatning   keskin   o’zgarishiga
sabab   bo’ladi.   Chunki   bola   tana   a'zolaridagi   ichki   holatini   anglash,   his   qilish
imkoniyatiga   ega   emas.   Shuning   uchun   undagi   xatti-harakatning   umumiy
o’zgarishi belgilardan buni sezish mumkin.
Interoreseptiv   sezgilar   organizmdagi   ichki   jarayonlarni   o’zaro   o’rin
almashtirish muvozanatini ta'minlab turishning asosi hisoblanadi. Bu jarayonni bir
so’z   bilan   aytganda,   organizmdagi   jarayonlarni   o’zaro   o’rin   almashib   turishning
gemostazi (barqarorligi) deb ataladi. Shuningdek, mazkur sezgilar insonda yuzaga
keladigan puls, zo’riqish, affekt holatlarini yo’qotish, tug’ilib kelayotgan mayllarni
qondirish   bilan   bog’liq   vazifani   bajaradi.   Natijada   ichki   tana   a'zolarining
faoliyatini izdan chiqarish holati yuz berishi mumkin. 
Interoreseptiv   sezgilarning   fiziologik   mexanizmlari   intero-sepsiya   bilan
birgalikda   K.M.Bikov,   V.N.   Chernigovkiylar   tomonidan   atroflicha   o’rganilgan.
Ularning   fikriga   ko’ra,   bu   narsalarning   barchasi   shartli   reflektor   faoliyati
mexanizmlaridan kelib chiqadi
Proprioseptiv sezgilar   gavdaning fazodagi holati to’g’risida signallar bilan
ta'minlab   turadi.   Ular   inson   harakatining   boshqaruvchisi   hisoblanib   va   afferent
asosini tashkil qiladi. Pereferik   reseptorlar   muskullar,   pay   va   bo’g’imlarda   joylashgan   bo’lib,
maxsus tanachalar shakliga ega va ular Puchchini tanachalari deb ataladi.
  Tanachalarda   vujudga   keluvchi   qo’zg’atuvchilar   muskullarning
harakatlashuvi   natijasida   va   bo’g’imlar   holatining   o’zgarishi,   nerv   tolalari
yordamida,   orqa   miyaning   orqa   ustunidagi   oq   suyuqligiga   etkaziladi.
qo’zg’ovchilar Burdax va Goll yadrosining quyi bo’limlariga yetib keladi va undan
po’stosti   tugunchalaridan   o’tib,   bosh   miya   katta   yarim   sharining   qoronqulashgan
zonasida harakatlarini yakunlaydilar.
Proprioreseptorlar harakatning afferent asosi ekanligini  A.Orbeli  tomonidan,
hayvonlarda   P.K.Anoxin ,   odamlarda   esa   N.A.Bernshteynlar   tomonidan
o’rganilgan.
Psixologik ma'lumotlarga  ko’ra,  gavdaning fazodagi   holati, sezgirligi   statik
sezgilarda o’z ifodasini topadi. Uning markazi  ichki quloq kanallarida joylashgan
bo’lib,   ular   o’zaro   bir-biriga   perpendikulyar   bo’shliqda   tutash   holatda   yotadi.  
Masalan,  bosh holatining o’zgarishi quyidagi sxemada ko’rish mumkin:
a) endolimfa suyuqligiga bog’liq qo’zg’alish;
b) eshitish nervi;
v) vestibulyar nervi;
g) bosh miya po’stining chakka bo’lmasi;
d) miya apparatiga o’tadi;
Vestibulyator   sezgi   apparati   ko’rish   bilan   bevosita   aloqada   bo’lib,   fazoni
mo’ljalga   olish   (orientirlash)   jarayonida   ishtirok   etadi.   Masalan,   avtomobil
yo’lidan o’tish va hokazo. Bu jarayon patologik holatda ham uchrashi mumkin.
Ekstroreseptiv   sezgilar   intermodal,   nospesifik   sezgi   turkumlariga   ham
ajratiladi.   Masalan,   eshitish   organi   orqali   10-15   sekundga   tebranishni   sezish
mumkin, lekin quloq bilan emas, balki suyaklar yordamida (miya qopg’og’i, tirsak,
tizza uchlari) payqash -   vibrasiya sezgilari   deyiladi.   Masalan,   karlarni tovushlarni
idrok   qilishi.   Odatda   vibrasion   sezgirlik   intermodal   sezgi   deb   ham   nomlanadi.
Uning quyidagi ko’rinishlari qam mavjud: 
a) hid, ta'm va maza sezgilarida; b) o’ta kuchli tovushda, o’ta yorqin yorug’likda;
v) uch xil ta'sirning uy g’ unlashgan integrativ  h olatida ; 
Sezgining nospesifik shakliga terining foto sezgirligi kirib, u ranglarni, nozik
jumlalarni ajratish, qo’l uchlari bilan sezish orqali ro’yobga chiqadi. Terining foto
sezgirligi   A.N.Leontev   tomonidan   kashf   qilingan   bo’lib,   bu   narsa   ko’pgina
holatlarga oqilona yondashish imkoniyatini vujudga keltiradi. Tadqiqot asosan qo’l
uchiga   yashil   va   qizil   ranglarni   yuborish   orqali   amalga   oshirilgan.   Terining   foto
sezgirligi tabiati psixologiyada yetarli darajada o’rganilmagan.
4. Sezgi turlari
Psixologiya fanida uchta katta guruhga ajratilgan sezgilar (ekstroreseptiv, 
proprioreseptiv, introreseptiv) o’z navbatida  q uyidagi turlarga ajratiladi: 
- Ko’rish sezgilari;
- Eshitish sezgilari;
- H id bilish sezgilari;
- Ta'm bilish sezgilari;
- Teri sezgilari;
- Muskul -  h arakat (kinestetik);
- Statistik sezgilar;
- Organik sezgilar;
Ko’rish sezgilari
Insonlar tomonidan rang va yoruqlikni sezish ko’rish sezgilari orqali amalga
oshadi   va   seziladigan   ranglar   xromatik   va   axromatik   turlarga   bo’linadi.
Psixofiziologik   qonunga   ko’ra   yoruqlik   nurlari   uchburchak   shisha   prizma   orqali
o’tib singanda hosil bo’ladigan rang  xromatik ranglar  deb atalib, ularga kamalak
ranglar,   ya'ni   qizil,   zarg’aldoq,   sariq,   yashil,   havo   rang,   ko’k,   binafsha   tuslarini
qamrab oladi. Odatda oq rang, qora rang, kulrang va ularning turlicha ko’rinishlari 
axromatik ranglar  deb nomlanadi. 
Ko’rish   sezgilarining   organi   ko’z   hisoblanib,   u   ko’z   soqqasi   undan   chiqib
keladigan ko’ruv nervlaridan tashkil topgan bo’lib, ko’z soqqasini tashqi tomirlari va   to’r   pardalari   o’rab   turadi.   Tashqi   pardaning   tiniq   bo’lmagan   oq   qismi   sklera
yoki   qotgan   qattiq   parda   deb   nomlanadi.   Uning   old   tomoniga   joylashgan   bir
muncha qavariqqismi tiniq mugus parda bo’lib, uning oldingi qismi rangdor parda
deb ataladi. Mazkur pardaning rangiga binoan uning tovlanishiga qarab, odamlarda
ko’z ko’k, qora kabi jilva beradi. Rangdor pardaning o’rta qismida yumaloq tiniq
modda   bo’lib,   uni   qorachiq   deb   ataymiz   va   u   orqali   ko’z   ichiga   yoruqlik   nurlari
kiradi. 
Ko’zlarning   uchinchi   pardasi   to’r   parda   deb   nomlanib,   u   ko’z   soqqasining
deyarli   butun   ichki   yuzasini   qoplaydi.   qorachiq   bilan   rangdor   pardaning   orqasida
ikki   tomoni   qavariq,   tiniq   jism   ko’z   gavqari   joylashgan   bo’ladi.   Yoruqlik   nurlari
unda   to’planib,   so’ng   sinadi   va   to’r   pardaga   narsa   yoki   jismning   aksi,   surati
tushadi.
  Ko’z   soqqasining   gavqari   bilan   to’r   parda   o’rtasidagi   butun   ichki   yuzasi
shishasimon jism deb nomlanuvchi maxsus tiniq suyuqlik bilan qoplangan bo’ladi.
To’r   parda   rang   va   yoruqlikni   sezish   uchun   muhim   ahamiyatga   ega   bo’lib,   unda
ko’ruv   nervining   tarmoqlari   joylashgandir.   Ushbu   tarmoqlarning   chekkadagi
uchlarida   tayoqcha   va   kolbachalar   deb   ataladigan   maxsus   nerv   xujayralari
mavjuddir.   Inson   ko’zini   to’r   pardasida   130   millionga   yaqin   tayoqchalar   va
kolbachalar   deb   ataladigan   maxsus   nerv   hujayralari   mavjuddir.   Inson   ko’zining
to’r pardasida 130 millionga yaqin tayoqcha va 7 millionga yaqin kolbacha bor deb
taxmin   qilinadi.   Kolbachalar   yordami   bilan   xromatik,   ya'ni   kunduzgi   ranglar
ko’riladi.
Tayoqchalar yoruqlikni yaxshi sezuvchan bo’lib, xira va qorong’u paytlarda
o’z funksiyasini bajaradi, axromatik ranglarni aks ettiradi. 
To’r   pardaning   eng   sezgir   joyi   -   sariq   dog’ning   asosan,   kolbachalar   bilan
markaziy   chuqurchasi   hisoblanib,   unga   qaysi   narsaning   aksi   tushsa,   xuddi   shuni
hammadan   ravshanroq   ko’ramiz.   Obektga   tik   qarash   natijasida   ko’z   muskullari
unga qaratiladi va aks ettiruvchining sur'ati sariq dog’ga tushadi. Bunday tarzdagi
ko’rish to’g’ri ko’rish deyiladi.  Odam   ko’zi   ranglarning   taxminan,   380   millimikrondan   780
millimikrongacha   uzunlikdagi   to’lqinlarning   ta'sirini   sezadi.Uch   rangli   sezgi
nazariyasining   asosiy   qoidalari   1756   yilda   M.V.Lomonosov   tomonidan   bayon
qilingan   bo’lsa,   1856   yildan   keyin   nemis   fizigi   G.Gelmgols   tomonidan   uni   to’la
isbotlab berilgan. 
Ushbu nazariyaga binoan to’r pardaning kolbachalarida uchta asosiy element
mavjuddir, ulardan birining qo’zg’alishi  qizil  rang sezgisini, ikkinchi qo’zg’alishi
yashil   rang   sezgisi   va   uchinchi   qo’zg’alishi   binafsha   rang   sezgisini   hosil   qiladi.
Nazariyaga   ko’ra   yoruqlik   to’lqinlari   birdaniga   uchta   elementni   bir   xilda
qo’zg’atsa,   oq   rang   sezgisi   vujudga   keladi.   Lekin   yorug’lik   to’lqinlari   ikki   yoki
uch   elementga   ta'sir   qilsa-yu,   ammo   bu   bir   tekis   kechmasa,   u   holda   sezuvchi
elementlardan   har   birining   qanchalik   qo’zg’aluvchanligiga   qarab,   har   xil   rang
sezgilari namoyon bo’ladi. 
Hozirgi   zamon   psixologiyasida   ranglarni   sezish   yolg’iz   to’r   pardasidagi
jarayonlar bilangina emas, balki miya po’stida yuzaga keladigan boshqa jarayonlar
bilan   ham   bog’liq   ekanligi   to’g’risida   ma'lumotlar   mavjuddir.   Zamonaviy
ma'lumotlarga binoan tayoqchalarda ko’rish purpuri degan maxsus  modda borligi
isbotlangan.   Ko’zga   yoruqlik   ta'siri   etganda   ko’rish   purpuri   kimyoviy   yo’l   bilan
parchalanib,   tarkibiy   qismlarga   bo’linadi   va   mazkur   jarayon   ko’rish   nervini
qo’zg’atib, yorug’lik sezgisini hosil qiladi va qorong’ulikda esa purpur funksional
holatini qayta tiklaydi.
Eshitish sezgilari
Eshitish   sezgilari   tovushlarni   eshitishdan   iborat   bo’lib,   musiqaviy   va
shovqinli   tovushlarni   aks   ettiradi.   Odatda   tovushlar   oddiy   va   murakkab   turlarga
ajratiladi,   ularning  birinchisi   tonli,   ikkinchisi   esa   bir   necha   tondan  tashkil   topadi.
Tonlardan biri asosiy ton hisoblanib, u tovushning balandigini, kuchini belgilaydi,
boshqalari   keluvchi   tovushlar   sanalib,   ular   obertonlar   deyiladi.   Musiqa
asboblaridan taralayotgan tovushlarning o’ziga xosligi fan tilida tembr deb ataladi.
hatto   nutq   tovushlari   ham   ohangli   tovushlar   (unli   tovushlar)   yoki   shovqinlardan
(undosh tovushlar) tashkil topgan bo’ladi. Eshitish   sezgilari   organi   quloq   bo’lib,   tashqi   quloqlar   suprasi   bilan   eshituv
yo’lidan iborat. O’sha quloqlar nog’ora parda va unga yopishgan uchta suyakcha:
bolg’acha, sopdan va uzangidan tashkil topgan. Ichki quloq (quloq labirinti) o’zaro
birlashmagan uchta bo’lakdan tuzilgan. 
Tashqi   quloq   havo   to’lqinlarini   yig’uvchi   karnay   vazifasini   bajaradi.
Nog’ora   parda   va   unga   yopishgan   suyakchalar   havo   to’lqinlarini   ichki   quloqqa
uzatadi.  O’rta quloq  maxsus  yo’l  orqali   og’iz  va burun bo’shlig’i  bilan  tutashgan
bo’ladi.   Ichki   quloqlarning   yuqori   qismi   uchta   yarim   doira   kanaldan,   o’rta   qismi
kameradan va pastki qismi chig’anoqdan tashkil topgan.
Ichki quloqlarning uchchala bo’limi endolimfa nomli suyuqlikdan iboratdir.
Ichki   quloqlarning   asosiy   qismi   chiqanoqdan   iborat   bo’lib,   uning   ichida   kortiy
organ   mavjud,   u   gumbaz   shakliga   ega   bo’lib,   asosida   membrana   joylashgan.
Membrana   uzunligi   qisqarib   boruvchi   elastik   tolalardan   iborat   bo’lib,   ular   tarang
tortilgan   to’rlarga   o’xshaydi.   Uning   yuqori   qismida   maxsus,   tayoqchasimon
hujayralar   mavjud   va   ular   kortiy   dugalari   deb   yuritiladi.   Membrananing   tolalari
endolimfaga   ingichka   qo’llari   bor   maxsus   hujayralar   yordamida   korniy   dugalari
orqali katta yarim sharlar po’stining bo’lagida joylashgan. 
Havo to’lqinlarining harakati tufayli tovush chiqaruvchi jismlar tebranganida
eshitish   sezgilari   hosil   bo’ladi.   Agar   musiqaviy   tovushlar   havo   to’lqinlarining
sekin harakatlari natijasida vujudga kelsa, shovqinli tovushlar esa ularning notekis
harakatlari   natijasida   yuzaga   keladi.   Odamning   eshitish   organi   bir   sekundda   16
martadan 20000 martagacha tebranishli tovushlarni qabul qiladi.
Hid   bilish   sezgilari   hid   bilish   sezgilariga   hidlarni   his   qilish   kiradi   va
ularning   organi   burun   kavagining   yuqori   tomoni   hisoblanib,   bu   yerda   hid   bilish
hujayralari   hamda   sezuvchi   nerv   tarmoqlari   joylashgan.   Ular   shilliq   pardalarda
botib turadi. 
Hidli   moddalar   sezuvchi   nervni   qo’zg’aydi.   hid   bilish   markazi   bosh   miya
yarim   sharlari   orqa   yuzasining   pastki   qismida   mavjud   deb   taxmin   qilinadi.   Hidli
moddalar   hid   bilish   hujayralariga   gaz   holatida   ta'sir   etib,   kimyoviy   reaksiyalar
yo’li bilan ularni qo’zg’atadi. Oddiy gaz holatidagi hidli moddalar havo bilan nafas olish   jarayonida   burun   havosiga   kirib   keladi,   natijada   aks   ettirish   holati   hosil
bo’ladi.
Ta'm bilish sezgilari
Ta'm   bilish   sezgilari   shirin,   achchiq,   nordon,   sho’r   singari   mazalarni   his
qilish   bilan   tavsiflanadi.   Ta'm   bilish   sezgilarining   organi   tilning   yuzasi   va
tanglayning   yumshoqqismidan   tashkil   topgan.   Tilning   shilliq   pardasida   maxsus
ta'm   bilish   so’rg’ichlari   mavjud   bo’lib,   ularning   tarkibi   tayoqchasimon
hujayralardan   tuzilgan   maxsus   ta'm   bilish   "kurtaklari"ga   ega.   Ta'm   bilish
so’rg’ichlari   til   yuzasida   bir   tekis   taqsimlanmaganligi   uchun   uning   orqa   qismi
achchiqni,   uchi   shirin   mazani,   chetlari   esa   nordon   mazani   sezadi.   Lekin   ularning
o’rtasi   bo’lsa   mazani   aks   ettira   olmaydi.   Ta'm   bilish   so’rg’ichlarining   hujayrali
qismlarida maxsus sezuvchi nervlarning chekka uchlari joylashgan, ular ta'm bilish
organidagi   qo’zg’alishni   bosh   miyaga   uzatib   turadi,   uning   markazlariga   yaqin
joylashgan.
Teri sezgilari .
Teri   sezgilari   tarkibi   tuyish   va   harorat   turlaridan   iborat   bo’lib,   ularning
bunday   nomlanishining   bosh   omili   bu   reseptorlarning   tarkibi   va   organizmning
tashqi shilliq pardalarida joylashganligidadir. 
Tuyish   sezgilari   ikki   xil   axborotni   qabul   qilish   imkoniyatiga   ega   bo’lib,
birinchisi   tegish   va   tarqalishini   tuyish   sezgilari,   ikkinchisi   esa   silliq   yoki   g’adir   -
budurni tuyish bilan tavsiflanadi. Odatda tana a'zosiga narsalarning tegishini sezish
tashqi   qo’zg’atuvchi   kuchayganda   siqiq   sezgiga   aylanadi,   u   yanada   kuchayganda
og’riq sezgisiga aylanadi. 
Tuyish   sezgilari   organi   teridagi   va   tashqi   shilliq   pardalardagi   tuyish
tanachalari   deb   nomlanuvchi   tanachalardan   iborat.   Tanachalarning   ichida   va
qisman   tashqarisida   tuyish   nervining   chekka   tarmoqlari   mavjud,   ular   terida   va
shilliq pardalarda bir tekis taqsimlangan, barmoqlarning uchlarida til uchida labda
zich joylashgan, xuddi shu boisdan sezgirlik darajasi boshqalardan yuksakroqdir.
  Psixologiyada   tuyish   tanachalari   va   sezuvchi   nervning   chekka   tarmoqlari
zichligi   ekstiziometr   asbobi   yordami   bilan   o’lchanadi.   Asbob   keriladigan   ikki oyoqli   sirkuldan   tashkil   topgan,   bo’lib,   uning   o’zagidagi   darajalar   oyoqlarning
uchlari o’rtasidagi masofani o’lchaydi. 
Tuyish   sezgilarining   markazi   bosh   miya   po’stining   orqadagi   markaziy
nuqtasida   joylashgan   deb   taxmin   qilinadi.   Tuyish   sezgilarining   tashqi,   ya'ni   fizik
sababi bu biron- bir narsalarning teriga bevosita tegishidir.
Muskul - harakat sezgilari, statik sezgilar
Muskul-harakat sezgilari  motor sezgilar   deb nomlanib, ularga og’irlikni,
qarshilikni,   organlar   harakatini   bilish   sezgilari   kiradi.   Ularning   organlari-gavda
muskullari,   paylar,   bo’g’imlardan   iboratdir.   Organlarning   tarkibida   sezuvchi
nervlarning   chekka   tarmoqlari   mavjud   bo’lib,   ularning   ta'sirida   harakat   va   statik
sezgilar vujudga keladi. 
Musku l   -   harakat   sezgilarining   fizik   sababi   muskullarga   ta'sir   etuvchi
narsalarning mexanik tazyiqi va gavda harakatlaridir.
Statik   sezgilar   gavdaning   fazodagi   holatini   sezish   va   muvozanat   saqlash
sezgilari   deb   ataladi.Gavdaning   fazodagi   holatini   bilish   va   muvozanat   saqlash
sezgisi   uchun   ichki   quloqdagi   vestibulyar   apparat   reseptor   vazifasini   bajaradi.
Vestibulyar apparat quloq dahlizi yarim doira kanallaridan tashkil topgan bo’ladi,
sezuvchi nerv tarmoqlari esa gavdaning fazodagi harakatini va holatini boshqaradi.
Gavda muvozanatini saqlashda alohida ahamiyat kasb etib, ular endolimfada suzib
yuradigan mayda ohaktosh kristallardan tashkil topgan.
Organik sezgilar
Organik   sezgilarning   reseptorlari   ichki   organlarda,   qizilo’ngach,   me'da,
ichak, qon tomirlari, o’pka va shu kabilarda joylashgan bo’ladi. Ichki organlardagi
jarayonlar organik sezgilar reseptorlarining qo’zg’atuvchilaridir. 
Ularga quyidagilar kiradi:
a) Og’riq sezgilar;
b) chanqoq sezgilari;
v) noxush tuyg’ular;
g) ochlikni sezish.  5. Sezgilarning umumiy qonuniyatlari
Sezgilarning   yuzaga   kelishi   ma'lum   qonuniyatlarning   asosida   yuz   beradi.
Sezgilar   biror   bir   sezgi   a'zosining   qo’zg’alishidan   hosil   bo’ladi.   Qo’zg’atuvchi
reseptorga   ta'sir   etishi   bilanoq   sezgi   hosil   bo’lmaydi.   Qo’zg’atuvchi   ta'sir   eta
boshlagandan  bir  necha  vaqtdan keyin sezgi  hosil  bo’ladi. Lekin sezgilarning  har
xil   turlari   faqat   o’ziga   xosligi   bilan   emas,   balki   ular   uchun   umumiy   bo’lgan
xususiyatlar bilan ham ifodalanadi. Sezgilarning sifati, jadalligi uzoq davom etishi
va   ko’p   joylarda   yuz   berishi   ana   shunday   xususiyatlar   jumlasiga   kiradi.   quyida
sezgilarning xususiyatlari yaqqol ifodalangan.
Sifat   -   mazkur   sezgining   asosiy   xususiyati   bo’lib,   uni   boshqa   sezgi
turlaridan   farqlaydi   va   ayni   shu   sezgi   turi   doirasida   o’zgarib   turadi.   Masalan,
eshitish sezgisi past-balandligi, mayinligi, zo’rligi bilan farqqiladi va hokazo.
Sezgining   jadalligi   uning   miqdorini   ifoda   etadigan   xususiyat   bo’lib,   ta'sir
kelayotgan   qo’zg’atuvchining   kuchi   va   reseptorning   funksional   holati   bilan
belgilanadi.   Sezgining   davomiyligi   uning   vaqtinchalik   xususiyati   hisoblanadi.   U
ham   sezgi   a'zosining   funksional   holati   bilan   lekin  asosan   qo’zg’atuvchining  ta'sir
qilish   vaqti   va   ta'sirning   jadalligi   bilan   belgilanadi.   Qo’zg’atuvchi   sezgi   a'zosiga
ta'sir qilishi bilanoq sezgi hosil bo’lmaydi, balki bir oz vaqt o’tgach hosil bo’ladi.
Bu   sezgining   latent   (yashirin)   davri   deb   ataladi.   Latent   davri   har   xil   sezgi   turi
uchun   turlicha,   masalan,   taktil   sezgilari   uchun   130   millisekund   bo’lsa,   og’riq
sezgisi uchun 370 millisekundan iborat. 
Bilinar   -   bilinmas   sezgi   hosil   qiluvchi   qo’zg’atuvchining   minimal   kuchi
sezgirlikning   quyi  chegarasi   deyiladi. Sezgilarning quyi chegarasi  analizatorning
absolyut   sezgirligi   darajasini   aniqlaydi.   Masalan,   1gramm   qandni   1   piyola
choydagi   mazasi   uncha   sezilmaydi.   0.1   sm   qog’ozni   qo’l   kaftiga   qo’yilsa,   uning
og’irligi sezilmaydi. Sezgi chegarasining  me'yori qanchalik kichik bo’lsa, mazkur
analizatorning sezgirligi shunchalik yuksak bo’ladi.
Formulasi Е =  1
Р1 E - sezgirlik P-qo’zg’atuvchining ta'sir me'yori.
Ko’rish   va   eshitish   analizatorining   sezuvchanligi   juda   yuksakdir.
S.I.Vavilov   (1851-1951)ning tajribalarida ko’rsatilganidek, kishining ko’zlari  to’r
pardagi   bor   yo’g’i   28   kvant   atrofida   nur   tushgan   taqdirda   ham   yoruqlikni   ko’ra
oladi.   Tim   qorong’ulikda   27   kilometr   masofada   yonib   turgan   shamni   ko’rish
qobiliyatiga   egamiz.   Ayni   paytda   badanimizga   biror   narsa   tekkanini   sezishimiz
uchun   ko’rish   va   eshitish   sezgilari   hosil   bo’lishiga   sarflanganiga   nisbatan,   100-
10000000 barovar zid quvvat talab qilinadi.
Analizatorning mutlaq sezuvchanligi sezgining faqat quyi emas, balki yuqori
chegarasi   bilan   kifoyalanadi.   Sezgining   mutlaqo   yuqori   sezuvchanligi   deb
qo’zg’atuvchining   kuch   bilan   ta'sir   qilishiga   aytiladi.   Bunda   ta'sir   ko’rsatayotgan
qo’zg’atuvchiga aynan o’xshaydigan sezgi hosil bo’ladi. Bizning reseptorlarimizga
ta'sir qilayotgan qo’zg’atuvchilar kuchining yana ham oshishi og’riq sezgisini hosil
qiladi. 
Sezgi a'zolari yordamida u yoki bu qo’zg’atuvchining faqat bor yo yo’qligini
qayd   etmasdan,   balki   qo’zg’atuvchilarning   kuchiga   va   sifatiga   qarab   farqlay
olishimiz mumkin. Sezgilar o’rtasidagi bilanar-bilinmas farqni hosil qiluvchi ikkita
qo’zg’atuvchi   o’rtasida   mavjud   bo’lgan   minimal   farq   ajratish   chegarasi   yoki
ayirma chegarasi  deb ataladi. 
Nemis   fiziologi   E.Veber   (1795-1878)   kishining   o’ng   va   chap   qo’llarida
ko’tarib   turgan   ikkita   narsaning   qaysi   biri   og’irroq   ekanligini   aniqlay   bilish
qobiliyatini   tekshirar  ekan,  farq  ajratish  sezgirligi  mutloq emas,   balki  nisbiyligini
qayd   etgan   edi.   Bundan   qo’shimcha   qo’zg’atuvchining   asosiy   qo’zg’atuvchiga
nisbatan   doimiy   o’lcham   bo’lishi   kerak,   degan   ma'no   kelib   chiqadi.   Jumladan,
qo’lda   100   gramm   og’irlikdagi   yuk   turgan   bo’lsa   yukning   bilinar-bilinmas
og’irligini   payqash   uchun   og’irlik   3.4   gramm   atrofida   oshirilishi   kerak.   Yukning
og’irligi 1000 gramm bo’lgan taqdirda esa sezgi hosil qilishida salgina farq sezishi
uchun   og’irlik   33.3   gramm   chamasi   oshirilishi   kerak.   Shunday   qilib,   ilk
qo’zg’atuvchining   o’lchami   qanchalik   katta   bo’lsa,   unga   qo’shimcha   ham
shunchalik katta bo’lishi lozim. Farqlanishning boshlanishi mazkur analizator   uchun doimiy bo’lgan nisbiy
o’lchash   bilan   belgilanadi.   Ko’rish   analizatori   uchun   bu   nisbat   taxminan1
100   ni,
eshitish   analizatori   uchun	
1
10   ni,   taktil   analizatori   uchun,  	
1
30   ni   tashkil   etadi.   Bu
holatni   tajriba   yo’li   bilan   tekshirish   uning   faqat   o’rtacha   kuchga   ega   bo’lgan
qo’zg’atuvchilar uchun urinish ekanligini ko’rsatadi. 
Nemis   fizigi   G.Fexner   (1801-1887)   Veber   o’tkazgan   tajribalarda   olingan
ma'lumotlarga   asoslanib,   sezgilarning   jadalligi   qo’zg’atuvchining   kuchiga
bog’liqligini quyidagicha shaklida ifodalangan edi.
S = KLg j +C
Bunda   S   -   sezgining   jadalligini,   j   -   qo’zg’atuvchining   kuchini,   K   va   C
konstantlar   o’zgarmas,   doimiyligi   va   miqdorlarni   bildiradi.   Asosiy   psixofizik
qonun  nomi bilan yuritiladigan qonun quyidagicha izohlanadi.  Sezgining jadalligi
qo’zg’atuvchi   kuchining   logarifmiga   proporsionaldir.   Boshqacha   qilib   aytganda,
qo’zg’atuvchining   kuchi   geometrik   progressiya   yo’li   bilan   osha   borgan   taqdirda
sezgilarning jadalligi arifmetik progressiya yo’li bilan oshadi.   Bu qonun   Veber -
Fexner  qonuni ham deb ataladi. 
Ayirma   sezuvchanlik   yoxud   farq   ajratish   sezuvchanligi   ham   farqlanish
chegarasining   o’lchamiga   nisbatan   teskari   bog’lanishda   bo’ladi;   farqlanish
chegarasi qanchalik katta bo’lsa, ayirma sezuvchanlik ham shunchalik kam bo’ladi.
 Sezgilar chegarasining absolyut me'yori bilan belgilanadigan analizatorning
sezgirligi barqaror bo’lmasdan qator fiziologik va psixologik shart-sharoitlar ta'siri
ostida   o’zgarib   turadi.   Ushbu   shart-sharoitlar   orasida   adaptasiya   (moslashish)
hodisasi alohida o’rin egallaydi. 
Adaptasiya   -   yoxud   moslashuv   -   sezgi   organlari   sezgirligining
qo’zg’atuvchi ta'siri ostida o’zgarishi demakdir.
Adaptasiya  (yoki moslashish) ikki turga bo’linadi:
a) negativ adaptasiya;
b) pozitiv adaptasiya. Pozitiv   adaptasiyada   kuchsiz   qo’zg’atuvchi   ta'siri   ostida   sezgirlik   oshadi.
Ko’rish analizatorida pozitiv adaptasiya, qorong’ulik adaptasiyasi deyiladi.
Negativ adaptasiya ikki xil bo’ladi:
a)   qo’zg’atuvchining   davomiy   ta'siridan   sezgirlik   yo’qoladi .   Masalan,   qo’limizga
yuk qo’yilsa sezamiz, ammo vaqt o’tishi bilan sezmay qolamiz.
b)   kuchli   qo’zg’atuvchi   ta'siridan   sezgirlikning   susayishi .   Masalan,   qorong’u
xonadan   birdaniga   chiqib   qolsak,   avvaliga   hech   narsa   ko’rmaymiz,   vaqt   o’tishi
bilan sezgirlik pasayib biz normal ko’ramiz. 
Adaptasiya   teri   reseptorlarida   tez   yuzaga   keladi.   I.P.Pavlov   fikricha,
"Adaptasiya   bosh   miya   po’stloq   qismidagi   muhofazalovchi   tormozlanishi   tufayli
hosil bo’ladi" . Haroratga, hidlarga nisbatan ham adaptasiya bo’ladi.
Sensibilizasiya   -   analizatorlarning   o’zaro   munosabati   va   mashq   qilishi
natijasida sezgirlikning kuchayishidir.
Sensibilizasiyaning adaptasiyadan farqi:
1. Adaptasiyada   sezgirlik   oshadi   yoki   kamayadi,   sensibilizasiyada   esa   faqat
oshadi;
2. adaptasiyada   sezgirlikning   o’zgarishi   tashqi   chegaralarga   bog’liq   bo’lsa,
sensibilizasiyada psixologik, fiziologik holatlarga bog’liq bo’ladi.
Sinesteziya qo’zg’atuvchining   bir   analizatorga   ta'siri   bilan   boshqa
analizatorga   xos   sezgining   paydo   bo’lishidir.   Ko’rish,   eshitish   sinesteziyasi
ko’proq   uchraydi.   Sinesteziyalar   har   bir   shaxs   uchun   doimiy   bo’ladi.   Masalan,
kompozitorlardan Skrebin, A.F.Lest, N.Rimskiy Korsakovlarda "rangdor eshitish"
qobiliyati   bo’lgan.   Demak,   sinesteziya   ikki   sezgining   bir   sezgi   bo’lib
qo’shilishidir. "Masalan, "shirin so’z", "bag’ri tosh".
Sezgilar   kontrasti   qarama-qarshi   sifatga   ega   bo’lgan   bir   vaqtdagi
qo’zg’alish   tufayli   sezgirlikning   o’zgarishidir.   Masalan,   tinch   joyda   tovush
kuchliroq seziladi. Oqimtir fonda qora rang qoraroq, qoramtir fonda oq rang yana
ham och bo’lib seziladi. Odam charchaganda sezgirlik pasayadi. harakat oshganda
sovuqqa   sezgirlik   o’tkirlashadi.   Sezgirlik   kasbga   ham   bog’liq.   Masalan,
rassomlarda rang sezish, musiqachilarda tovush sezish va shu kabilar. 6. Sezgi borasidagi nazariyalar
Psixologiya   fanida   shunday   ilmiy   dalillar   mavjudki,   mobodo   inson
axborotlarning   shaxobchasidan   mahrum   bo’lsa,   u   holda   u   uyqu   faoliyatiga
sho’ng’iydi.   Masalan,   teri   tuyish   sezgilari   patologiyaga   uchrasa,   unda   odam
(ko’pincha vaqtincha muvaqqat) ko’rish, eshitish, hid sezgisidan mahrum bo’lishi
mumkin.   Mobodo   axborotlarni   kuzatish   shaxobchasi   ilk   bolalik   yoshi   davrida
buzilsa,   kar   yoki   ko’r   bo’lib   qolsa,   u   taqdirda   uning   aqliy   rivojlanishida   keskin
to’xtalish,   vaqtincha   orqada   qolish   yuzaga   keladi.   Agar   bola   maxsus   usul   yoki
uslubga   o’rgatilmasa,   tabiiy   ravishda   mavjud   kamchiliklarning   o’rnini   to’ldirib
bo’lmaydi.
Nemis   faylasufi   Xristian   Volf   "Rasional   psixologiya"   (1732   yil)   va
"Empirik   psixologiya"   (1734   yil)   kitoblarida   ongning   ichki   holati,   aqliy   fikr
yuritishga   qobiliyatning   tabiiy   moddiy   asosi   zamiridan   kelib   chiqib,   tashqi
olamdan   kelib   tushadigan   axborotlar   shaxobchasiga,   ya'ni   sezgi   kanaliga   hech
qanday   bog’liq   emas,   deb   tushuntirishga   harakat   qildi.   Sezgilarga   mana   bunday
yondashish nazariyotchisi "fanga rasionalizm" tushunchasi bilan birga kirib keldi.
X.Volf   va   uning   tarafdorlari   psixologik   jarayonlar   (sezgi,   idrok,   xotira   va
boshqalar)   murakkab   ijtimoiy   tarixiy   taraqqiyot     mahsuli   emas,   degan   g’oyani
ilgari surdilar.
Shuning bilan birga "Ong", "Aql" tarixiy evalyusiya natijasi emas, deb inson
psixikasiga   o’zgacha   yondashib,   uni   izohlab   berish   mushkul   bo’lgan   "birlamchi"
xususiyat   ekanligini   tushuntirishga   intiladilar.   Mazkur   nazariyaga   asoslangan
psixologlar   insonning   sezgilari   uni   tashqi   olam   bilan   bog’lab   turuvchi   birdan   bir
shaxobcha   ekanligini   inkor   qilishgacha   borib   yetdilar   va   voqelikni   mana   bunday
tarzda izohlashga harakat qildilar; sezgilar insonni tashqi olamdan ajratib turadilar,
ular   atrof-muhit   o’rtasidagi   bartaraf   qilib   bo’lmaydigan   devor   hisoblanadilar.
Berkli,   Yung,   Myuller,   Gelmols   singari   olimlar   sezgi   organlarining   "Spesifik
energiyasi"   nazariyasini   ishlab   chiqdilar.   Bu   g’oyaning   asoschisi     sifatida   Iogann
Myuller   qat'iy   pozisiyada   turib,   uni   butun   vujudi   bilan   himoya   qilishga   intildi. Ushbu   nazariyaga   binoan   har   qaysi   sezgi   a'zosi   hoh   quloq,   hoh   til,   hoh   teri
bo’lishidan   qat'iy   nazar   tashqi   dunyoning   ta'sirini   aks   ettirmaydi,   atrof-muhitda
bo’lib   turgan   real,   jarayonlar   yuzasidan   axborotlar   berishga   qobil   emas,   faqat   u
tashqi   ta'sirdan   shaxsiy   jarayonlarning   qo’zg’atuvchisidan   turtki   oladi,   xolos.
Mazkur   nazariyaga   ko’ra  har   bir   sezgi   a'zolari   o’zining   spesifik   energiyasiga   ega
bo’lib, u har qanday ta'sirdan qo’zg’aladi. Masalan, ko’zni bosib, unga elektr toki
bilan   ta'sir   qilib   ko’rilsa,   yorug’lik   sezgisi   hosil   qilinadi.   quloqqa   elektr
qo’zg’atuvchisi   bilan   ta'sir   o’tkazilsa,   u   holda   tovush   sezgisi   vujudga   keladi.
Binobarin,   sezgi   a'zolari   tashqi   ta'sirni   aks   ettirmaydi,   balki   ularning   ta'siridan
qo’zg’aladi. Inson hech qachon tashqi voqelikni, dunyoni ob'ektiv ta'sirlarini idrok
qilmaydi,   balki   sezgi   a'zolari   faoliyatida   o’zlarining   shaxsiy   sub'ektiv   holatlarini
aks ettiradi. 
Sezgilarning   reseptor   nazariyasiga   ko’ra   reseptor   sezgi   a'zolari   ularga   ta'sir
qiluvchi   qo’zg’atuvchilarga   nisbatan   sust   javob   qaytaradi,   sezgilar   harakatga
qarama-qarshi   turuvchi   sust   jarayondir.   harakatning   o’zi   esa   aksincha   faol
(aktiv)dir. 
Hozirgi   davrda   sezgilarning   reseptor   nazariyasi   mutlaqo   sezgi
jarayonlarining   fiziologik   mexanizmini   ochib   berishga   yaroqsiz   ekanligi   qator
tadqiqotchilar tomonidan ishonchli omillarga suyangan holda ta'kidlab o’tilgandir.
Sezgi   jarayonining   faolligini   tan   oluvchi   nazariya   sezgilarning   reflektor
nazariyasi deb ataladi. hayvonlar va jonivorlarning sezgilari sust xususiyatga emas,
balki   tashqi   olam   ta'sirining   biologik   ahamiyatga   molik   jihatlarini   faol   ravishda
ajratgan   holda   xatti-harakatni   amalga   oshiradilar.   Masalan,   asalari   bir   xil
turkumdagi gullarga nisbatan aralash qollardagi gullarga faolroq javob reaksiyasini
bildiradi.   Mushuk   sichqonning   qimirlashiga   e'tiborini   kuchaytiradi,   lekin   xuddi
shunga o’xshash kamerton tovushiga aslo parvo ham qilib qo’ymaydi.
Bu   omillar   shuni   ko’rsatib   turibdiki,   birinchidan,   sezgilar   faollik
xususiyatiga ega, ikkinchidan ularning vujudga kelishida harakat tarkiblari ishtirok
etadi.  AQSHlik psixolog  Neffning  ta'kidlashicha, mikroskop ostiga olib teriga igna
sanchilsa,   xuddi   shu   uchastkada   reflektor   harakat   reaksiyalari   kuzatilgan:
tomirning hisishi, teri galvanik refleks, goho ko’z harakati, bo’yin muskullarining,
taranglashuvchi qo’lning harakat reaksiyasi sodir bo’lishi mumkin.
Jahon   psixologlari   tomonidan   narsalarning   murakkab   tomonlarini   tanish,
farqlash   harakatning   ishtirokisiz   amalga   oshmasligi   ta'kidlab   o’tilgan.   Masalan,
ko’zni   yumib,   jismni   farqlash   uchun   qo’l   bilan   uni   paypaslash   kerak,   aks   holda
uning   holati,   shakli,   qattiq   yoki   yumshoqligi   g’adir-budurligini   bilib,   sezib
bo’lmaydi.
I.M.Sechenovning   fikriga   ko’ra   jismni   ko’z   bilan   idrok   qilish   uchun   ko’z
o’sha   narsani   "qidirsin",   faqat   shundagina   maqsadga   muvofiq   harakat   yuzaga
chiqqan   bo’ladi.   Hozirgi   davrda   psixologiya   fanida   ko’z   harakatlari   nazariyasi
ishlab chiqilgan bo’lib, ular  makro va mikro ixtiyoriy va ixtiyorsiz  ko’rinishlarga
ajratiladi. Ular  q uyidagi nomlar bilan ifodalanadi:
Konvergent,   divergent,   gorizontal,   vertikal,   parsimon   va   bosh q alar.   Ko’z
harakati yordami bilan fazoda o’rin almashib turgan jismlarni topish, bilib olish va
idenfikasiyalash   amalga   oshiriladi.   Ko’z   harakatlari   uch   jufti   tashqi   muskullari,
ya'ni   miya   bosh   suyagining   III,   IV   va   VI   juft   nervlari   orqali   ro’yobga   chiqadi,
ko’zning   makro   va   mikro   harakatlari   sezgining   mexanizmi   rolini   bajarish
imkoniyatiga ega. 
Jahon   psixologiya   fani   ma'lumotlariga   qaraganda   sezgilar   atrof-   muhit
to’g’risida   va   o’zimiz   haqimizda   yagona   bilish   manbai   sifatida   xizmat   qiladi.
Sezgilar shunday bir axborot kanaliki, ular tashqi olamdan va ichki tana a'zolaridan
keladigan barcha holatlar, taassurotlar xuddi shu yo’llar orqali miya po’stiga yetib
boradi,   insonga   ta'sirlarga   nisbatan   to’g’ri   javob   reaksiyalari   qaytarishga   yordam
beradi.
His   etish   yoki   sezgining   filogenetik   taraqqiyoti   shuni   ko’rsatadiki,
hayvonlarda   ma'lum   narsani   sezish,   his   etish   ularning   biologik   jihatdan   zaruriyat
ehtiyoj ekanligiga qarab rivojlangan.  Bu  holatlar   ko’pincha   xorij  olimlari  tomonidan  izchil  ravishda   o’rganilgan,
ularning   o’ziga   xos   omillar   mexanizmlari   mavjudligi   ta'kidlab   o’tilgan.   Masalan,
turli   asalari   xatti-harakatlari   kuzatilganda,   gulga   o’xshash   murakkab   geometrik
shaklga nisbatan asalarining differensirovkasi oson kechgan. Agarda shu murakkab
geometrik   shakl   gullarga   oid   bo’lmasa,   u   holda   arida   differensirovka   juda
qiyinchilik   bilan   vujudga   kelgan.   Tadqiqotchi   Bosning   kuzatishicha,   jonivorlar
qurt-qumursqalarga   xos   bo’lgan   tovushlarga   nisbatan   xuddi   shu   turdagi
harakatlarga befarqlik bildirmagan, moboda tovushlar qattiq va tez sur'atda kechsa,
ularga   hech   qanday   e'tibor   bermagan.   Ushbu   vazifani   olim   biologik
shartlanganlikdan kelib chiqqan tabiiy ehtiyoj, instinkt bilan uzviy bog’lagan.
S.V.Kravkov   (1893-1951)   ma'lumotlariga   ko’ra   bir   sezgi   a'zolarining
faoliyati   ikkinchisining   ta'siri   tufayli   o’zgaradi,   tovush   asosan   ko’rish   sezgisi,
yorug’lik   sezuvchanligini   orttiradi,   shunga   o’xshash   turli   hidlar   hamda   yorug’lik
va   hid   bilishga   nisbatan   sezgirlikni   oshirishi   yoki   kamaytirishi   mumkin.   Bunday
o’zaro   ta'sir   sababli   miya   ustuni   yuqori   qismi   va   ko’rish   bo’rtiqlariga   tegishli
o’simtalarning   yaqin   joylashganligi   tufayli   boshqasiga   o’tishi   osonroq   amalga
oshadi.
Bundan   tashqari   sezgilarning   o’zaro   qo’zg’alishi   va   tormozlanishini
o’rganish   ham   alohida   ahamiyatga   ega,   chunki   ayrim   hollarda   avtomatik
boshqarish tufayli unga uchishda sun'iy sezgirlikning pasayishi yoki ortishi zarurati
tug’iladi . I.P.Pavlov   tomonidan analizatorlarning murakkab o’zaro ta'sir  shakllari
mavjud ekanligi qayd etilgandir. Ular bevosita bosh miya po’stida namoyon bo’lib,
bir   vaqtning   o’zida   ko’rayotgan   jismni,   eshitilayotgan   tovushni,   kelayotgan   hidni
sezishimizda   o’z   ifodasini   topadi.   Bu   bosh   miya   po’stida   kechadigan   fiziologik
jarayonlarni bosib o’tishi zarur bo’lgan zonalar perekretik zonalar deb nomlanadi.
Sezgilarning klassifikasiyasi ularning turli spesifik tavsiflariga, ya'ni moddalligiga
qarab emas, balki tashkil etilishining har xil darajalariga qarab ham ajratiladi.
Sezgilarni   ob'ektiv   yo’nalishi   bo’yicha   Ye.N.Sokolov,   Vinogradovlar
tekshirganlar va ular passiv jarayon emasligi, vegetativ elementlar fiziologik nafas
olish   tizimida   o’zgarishga   sabab   bo’lishini   tushuntirib   berilgan.   Ushbu   vaqt reflektor o’zgarishlarni sezgining ob'ektiv ko’rsatkichi sifatida ishlashga imkoniyat
yaratadi. Ma'lumki, sezgini paydo qiluvchi har bir qo’zg’atuvchi, reflektor jihatdan
yuzaga   keluvchi   jarayonlarni   chaqiradi,   chunonchi   tomirlarning   torayishini,   teri
galvanik   reflektorlarning   paydo   bo’lishi,   teri   qalinligining   o’zgarishi   miyaning
elektr   faoliyatining   o’zgarishi,   ko’zlarning   qo’zg’atuvchi   tomon   burilishi   kabilar.
Bularning   hamma   sezgi   jarayonlarning   paydo   bo’lishini   o’z   ichiga   oladi.   Xuddi
shu sababdan ular sezgilarning ob'ektiv ko’rsatkichlari tariqasida xizmat qila oladi.
Tajribalarda   shu   narsa   qayd   etilganki,   qo’zg’atuvchilar   intensivligi   oshgan
sari   javob   reaksiyasi   ham   intensivroq   bo’lib   borar   ekan.   Bu   esa   sezgilarning
intensivligini   asos   sifatida   ishlatishga   muhim   negiz   hozirlaydi.   Tomir   va
elektrofizologik     reaksiyalar   chegaralarga   odatdagi   qo’zg’atuvchilarga   qaraganda
yaqin qo’zg’atuvchilarga nisbatan keskinroq bo’ladi. 
 Idrok haqida tushuncha.
Idrok   sezgilarga   nisbatan   murakkab   va   mazmundor   psixik   jarayon   bo’lib,
barcha   ruhiy   holatlar,   xususiyatlar,   xossalar   va   inson   ongining   yaxlit   mazmuni
egallangan   bilimlar,   tajribalar,   ko’nikmalar   bir   davrning   o’zida   namoyon   bo’ladi,
aks ettirishda ishtirok etadi. 
Idrok   sezgiga   nisbatan   bir   muncha   murakkabroq,   to’laroq   aks   ettirish
jarayoni   bo’lib,   sezgi   a'zolarimizga   ta'sir   etib   turgan   narsa   va   hodisalarni   butun
belgi hamda xususiyatlari bilan butunligicha, ya'ni yaxlit aks ettirishdan iboratdir.
Masalan,  olmani  ko’rgan paytimizda uning shakli, rangi, ta'mi, hidi va navi bilan
birgalikda   bir   butun   narsa   tarzida   idrok   etamiz.   Demak,   idrok   qilish   jarayonida
deyarli barcha sezgilarimiz qatnashadi. 
Shuning   uchun   ham   idrok   sezgiga   nisbatan   ancha   murakkab   aks   ettirish
jarayonidir. 
Shaxs tevarak-atrofdagi narsa va hodisalarning faqat ayrim xossalarini ongda
aks   ettirib   qolmaydi,   balki   ularning   barcha   xossalarini   birgalikda   bir   butun   holda
ham aks ettiradi.  Psixologik   adbiyotlarda   idrok   tushunchasiga   turlicha   ta'riflar   uchraydi.
Jumladan  M.Vohidovning  "Psixologiya"  darsligida   idrok   deb  sezgi  a'zolarimizga
ta'sir   etayotgan   narsa   va   hodisalarni   yaxlit   holicha   aks   ettirishga   aytiladi,   deb
keltiriladi.
V.Karimovaning   "Psixologiya"   o’quv   qo’llanmasida   idrok   bu
bilishimizning   shunday   shakliki,   u   borliqdagi   ko’plab   xilma-xil   predmet   va
hodisalar  orasida  bizga   ayni   paytda  kerak  bo’lgan   ob'ektni   xossa   va  xususiyatlari
bilan yaxlit tarzda aks ettirishimizni ta'minlaydi. 
Keltirilgan ta'riflardan kelib chiqqan holda idrokka quyidigicha ta'rif  berish
mumkin:   Idrok   –   deb   sezgi   a'zolariga   bevosita   ta'sir   etib   turgan   narsa-
hodisalar obrazlarini kishi ongida bir butun holda aks ettirilishiga aytiladi.
  Kishi   narsa- h odisalarning   ayrim   xossalarini   sezadi.   Uni   bir   butun   h olda
idrok   q iladi. Chunki  narsa va xossa bir-biridan ajralgan holda mavjud bo’lmaydi.
Odam   narsalarni   idrok   qilayotganda   uning   ayrim   xossalarini   sezadi.   Masalan:
chaqmoq   qandni   idrok   qilinadi,   uning   shirinligi   seziladi.   quyoshni   idrok   qilinadi,
uning issiqligi seziladi va boshqalar. 
Idrok   qo’zg’atuvchilarning   ayrim   xususiyatlarini   aks   ettiruvchi   sezgilardan
farq   qilib,   narsani   butunligicha,   yaxlitligicha,   uning   hamma   xususiyatlari   bilan
birgalikda   aks   ettiriladi.   Shuning   uchun   idrok   ayrim   sezgilarning   oddiy
yig’indisidan   iboratdir,   degan   xulosa   chiqarib   bo’lmaydi.   Idrok   o’ziga   xos
tuzilishga ega bo’lgan hissiy bilishning sifat jihatidan yangi yuksakroq bosqichidir.
Idrokning   muhim   tomonlaridan   biri   -   uning   xususiyatlarini   turli   jabhalar,
vaziyatlar,   sharoitlarda   namoyon   bo’lishidir.   Idrokning   muhim   xususiyatlaridan
biri   -   bu  faol   ravishda   bevosita   aks   ettirish   imkoniyatining  mavjudligidir.   Odatda
insonning   idrok   qilish   (perseptiv)   faoliyatini   uning   o’zlashtirilgan   bilimlari,
to’plagan   tajribalari   shuningdek,   murakkab   analitik-sintetik   harakatlar   tizimi
zamirida yuzaga keladi.
Idrokning   yana   bir   muhim   xususiyati,   uning   narsa   va   hodisalarni
umumlashgan holda aks ettirilishdir. Ma'lumki, inson psixikasiga kirib borayotgan ko’p   qirrali,   ko’p   yoqlama   amallari   idrok   qilish   bilan   cheklanib,   chegaralanib
qolmasdan, balki o’sha majmua aniq qism yoki hodisa sifatida baholanadi.
Idrokning   navbatdagi   xususiyati   uning   harakatchanligi   va
boshqaruvchanligidir.   Masalan:   toshko’mir   yoruqlikda   yoqdu   sochadi,   oq
qog’ozdan   ko’proq   nur   balqiydi.   Lekin   inson   bu   narsalarni   "qora"   va   "oq"   deb
idrok   qiladi,   vujudga   kelgan   bevosita   sub'ektiv   taassurotlarga   nisbatan
o’zgartirishlar, tuzatishlar kiritadi. 
Idrok   jarayonida   deyarli   barcha   sezgilarimiz   ishtirok   etsa   ham   idrok
sezgilarimizning   oddiy   yig’indisidan   iborat   deb   bo’lmaydi.   Idrok   jarayonida   turli
sezgilarimizdan tashqari odamning shu paytgacha orttirilgan turmush tajribasi ham
ishtirok etadi. Odam o’z turmush tajribasida juda ko’p narsa va hodisalarni takror-
takror   idrok   qilgani   tufayli   odamning   idroki   anglanilgan   xarakatlarga   egadir.
Shuning   uchun   yetarli   turmush   tajribasiga   ega   bo’lgan   odam   (ya'ni   katta   yoshli
odamlar) idrok qilayotgan narsasi  nima ekanligini anglashga yordam beradi. hech
qanday   turmush   tajribasiga   ega   bo’lmagan   odam,   (ya'ni   chaqaloq,   bolalar)   idrok
qilayotgan narsasi nima ekanini hali mutlaqo bilmaydi.
Idrok jarayoni shunchaki oddiy aks ettirishdan iborat emas. Idrok jarayonida
odamning   diqqati,   xotirasi,   tafakkuri,   xayoli,   hissiyoti   va   irodasi   ishtirok   etadi.
Chunonchi,   odam   diqqatini   qaratmasdan   (yo’naltirmasdan)   birorta   narsani   ham
mutlaqo idrok eta olmaydi.
Di qq at   q aratilgandagina   ta'sir   etayotgan   narsa   va   h odisalarni   ravshan   idrok
etamiz. Idrok jarayonida odamning ilgari  orttirgan turmush  tajribasi  ishtirok qilar
ekan, binobarin idrok jarayoni odamning xotirasi bilan bog’liqdir. 
Idrokda   har   doim   xususan   tanish   jarayoni   ishtirok   etadi.   Tanish   jarayoni
qatnashayotganini   tufayli   odam   idrok   qilayotgan   narsalarini   darrov   anglab   ola
biladi.   Mashhur   rus   fizologlaridan   I.I.Sechenovning   ta'kidlashicha,   odam   hozirgi
idrokidan   hosil   bo’lgan   obrazlar   ilgarigi   idroklarida   vujudga  kelgan   va   xotirasida
saqlanib   qolgan   obrazlar   bilan   taqqoslab   ko’radi.   Agar   hozirgi   idrokdan   hosil
bo’lgan obraz ilgari xuddi shu narsani idrok qilishdan vujudga keltirilgan obrazga
to’la   mos   kelsa,   ayni   choqda   idrok   qilayotgan   narsasini   taniydi.   Aksincha,   agar hozirgi   idrokdan   hosil   bo’lgan   obraz   ilgarigi   obrazga   mos   kelmasa,   ya'ni   ayni
chog’da idrok qilayotgan narsani odam tanimasa idrok davom ettirila beradi. Idrok
jarayonida   nutq   va   tafakkurning   qatnashishi   shunda   namoyon   bo’ladiki,   har   bir
idrok   nihoyasiga   borib,   hukm   shaklida,   ya'ni   chigal   gap   shaklida   ifodalanadi.
Chunonchi   odamni   yoki   biror   idishni   idrok   qilayotganimizda   idrokimizni,   "bu
piyola"   deb   tugallaymiz.   Narsalarning   nomini   atash   bilan   idrokimizning
mazmunini   ravshanlashtiramiz.   Agar   idrok   jarayonida   narsalarning   nomini   atay
olmasak,   ya'ni   idrok   qilayotgan   narsalar   bizga   notanish   qandaydir   yangi   narsalar
bo’lsa,   unday   paytda   idrok   jarayonidagi   tafakkur   faollashib   ketadi.   Odam   idrok
qilayotgan narsasi nima ekanligi haqida o’ylay boshlaydi.
Idrok   jarayonida   xayolning   qatnashishi   shunda   ko’rinadiki,   odam   o’zidan
allanimalarni   qo’shib,   idrok   qilayotgan   narsasidan   hosil   bo’lgan   obrazning
mazmunini   kengaytirib   yuboradi.   Masalan,   osmondagi   to’da-to’da   bulutlarga
qarab,   ularning   shaklini   nimalargadir   o’xshatish   mumkin.   Idrok   jarayonida
xayolning ishtirok qilishi, xususan, bolalarda yaqqol ko’rinadi. 
Idrok   jarayonida   his-tuyg’ularning   ishtirok   qilishi   shu   idrok   qilayotgan
narsalarimizga   nisbatan   hosil   bo’ladigan   munosabatlarimizda   ko’rinadi.   Odam
idrok   qilayotgan   hamma   narsalarga   nisbatan   bir   xilda   munosabatda   bo’lmaydi.
Agar   odam   ilgari   biror   narsani   idrok   qilayotgan   paytda   qattiq   xafa   bo’lgan,
kayfiyati   buzilgan   bo’lsa,   shu   narsani   yana   ikkinchi   marta   idrok   qilganda   yana
hissiyotlarga   nisbatan   bo’lsa   ham   sodir   bo’ladi.   Bundan   tashqari   idrok   hissiy
holatning ishtiroki  yana  shunda ochiq  ravshan  ko’rinadiki, odam  qattiq qo’rqinch
hissini   boshidan   kechirayotgan   paytda  idroki   yanglish   bo’ladi,  ya'ni   kuchli   hissiy
holat   ta'sirida   ayrim   narsalar   boshqacha   bo’lib   ko’rinadi.   Chunonchi   kechasi
qorong’i  ko’chada  qo’rqib kelayotgan odamga  ro’parasidagi  to’nka pisib, poylab,
o’tirgan   odamga   o’xshab   ko’rinadi.   Shuning   uchun   ham   "   qo’rqqanga   qo’sha
ko’rinar"   degan   xalq   maqoli   bejiz   aytilgan   emas.   Aksincha,   odamning   kayfiyati
choq, xursand paytida hamma idrok qilayotgan narsalari chiroyli va yoqimli bo’lib
tuyuladi.  Ma'lumki,   idrok   sezgi   a'zolari   asosida   vujudga   keladi.   Har   bir   idrok
jarayonida   bir   necha   sezgi   a'zosi   ishtirok   etadi.   Lekin   ulardan   biri   eng   muhim
o’rinda   turadi.   Masalan,   suratni   idrok   qilishda   ko’rish   organi,   musiqa   va   nutqni
idrok   qilishda   eshitish   organi   yetakchilik   qiladi.   Idrok   jarayonida   qaysi   sezgi
a'zosining   yetakchilik   rolini   o’ynashiga   qarab,   idrokni   bir   necha   turlarga   ajratish
mumkin.   Masalan,   ko’rish   idroki,   eshitish   idroki,   hid   bilish   idroki,   ta'm   bilish
idroki   va   boshqalar.   Bundan   tashqari   idrokning   aralash   turi   ham   mavjud   bo’lib,
bunda   bir   necha   analizator   birgalikda   ishtirok   etadi.   Masalan,   kinofilmni   idrok
qilishda   ko’rish   va   eshitish   sezgisi   ishtirok   etadi.   Tevarak   atrofdagi   narsa   va
hodisalar bir-biriga bog’liq. Ular muayyan makonda ma'lum vaqtda sodir bo’ladi.
Shuningdek,   ular   bir-birlariga   va   idrok   qiluvchiga   nisbatan   ma'lum   munosabatda
shakl, hajm va boshqa xossalarga egadir. 
Sezgilar   eng   oddiy   elementar   psixik   jarayondir.   Idrok   esa   sezgilarga
qaraganda   murakkab   psixik   jarayon   qisoblanadi.   Idrokning   murakkabligi
q uyidagilarda ifodalanadi: 
 Har bir idrok tarkibiga ayni vaqtda bir necha sezgi kiradi. Masalan, qovunni
idrok   qilish,   bunda   quyidagi   sezgilar   ishtirok   etadi,   qovunning   shakli   va
rangini   aks   ettiruvchi   ko’rish   sezgisi,   hidini   aks   ettiruvchi   hid   sezgisi,
mazasini   aks   ettiruvchi   ta'm   bilish   sezgisi,   harakatini   aks   ettiruvchi   teri
sezgisi   va   boshqalar.   Bu   sezgilar   tahlil   yordamida   ajratib   olinadi   va
idrokning   perseptiv   tomonini   tashkil   qiladi.   Ular   ishtirokida   narsaning
barcha   xossalari   bir   butun   holda   aks   ettiriladi.   Bu   esa   idrokning   perseptiv
tomonini tashkil  q iladi.
 Har bir idrok tarkibiga kishining o’tmishda hosil qilingan bilim va tajribalari
kiradi. 
2. Idrokning nerv fiziologik asosi
Idrok   ham   sezgi   kabi   reflektor   jarayon   hisoblanadi.   I.P.Pavlov   bo’yicha
idrokning   negizini   tevarak-atrofimizdagi   narsa   va   hodisalar   reseptorlarga   ta'sir
etishi   natijasida   bosh   miyaning   katta   yarim   sharlari   qobiqida   hosil   bo’ladigan
shartli reflekslarning muvaqqat  nerv bog’lanishlari tashkil  etadi. Tashqi  olamdagi narsalar   va   hodisalar   kompleks   qo’zg’atuvchi   sifatida   xizmat   qiladi.
Analizatorlarning   qobiq   bo’linmalar   o’zagida   ana   shu   kompleks
qo’zg’atuvchilarning murakkab tahlili va sintezi amalga oshiriladi. Idrok sezgilarga
qaraganda miyaning ancha yuksak darajadagi tahlil qilish, umumlashtirish faoliyati
hisoblanadi.   Tahlil   qilmasdan   turib,   idrokning   anglangan   bo’lishi   mumkin   emas.
Jumladan,   notanish   xorijiy   tilda   aytilgan   nutq   boshdan-oyoq   tovushlar   oqimi
tarzida   idrok   etiladi.   Nutqning   anglangan   holda   idrok   etilishi,   ya'ni   u   tushunishi
uchun   nutqning   alohida   iboralarga   mohiyat   e'tibori   bilan   so’zlarga   ajratish
shartidir. Ayni paytda nutqni idrok etish  jarayonida tahlil bilan bab- baravar tarzda
sintez qilinadi, shu tufayli  biz aloqida tarqoq tovushlarni  emas, balki so’zlarni va
iboralarni   idrok   etamiz.   Muvaqqat   nerv   bog’lanishlarining   o’rnatilishi   sintezning
negizini tashkil  qiladi. Idrokning negizi nerv bog’lanishlarining ikki turidan, bitta
analizator   doirasida   hosil   bo’ladigan   bog’lanishlardan   va   analizatorlararo
bog’lanishlardan   tarkib   topadi.   Birinchi   holat   organizmga   bitta   modallikdagi
kopleks   qo’zg’atuvchi   ta'sir   etganda   kuzatiladi.   Eshitish   analizatorlariga   ta'sir
qiladigan   alohida   tovushlarning   o’ziga   xos   birikmasidan   iborat   kuy   ana   shunday
qo’zg’atuvchi   bo’lishi   mumkin.   Ushbu   kompleksning   hammasi   bitta   murakkab
qo’zg’atuvchi sifatida ta'sir qiladi. 
Kompleks   qo’zg’atuvchining   ta'siri   ostida   hosil   bo’ladigan   nerv
bog’lanishlarining   boshqa   bir   turi   ham   borki,   ular   turli   xildagi   analizatorlar
doirasidagi   bog’lanishlardan   iboratdir.   I.M.Sechenov   narsani   yoki   fazoni   ko’rish
kinestezik,   paypaslash   assosiasiyalari   orqali   va   boshqa   sezgilarning   assosiasiyasi
orqali idrok etilishini izohlab bergan edi. 
Kishidagi   bog’lanishlarga   albatta   so’zning   eshitilishi   bilan   obrazi   ham
qo’shiladiki,   unda   muayyan   narsa   yoki   fazoga   munosabat   gavdalangan   bo’ladi.
Idrok   negizida   hosil   bo’ladigan   muvaqqat   nerv   bog’lanishlari   tashqi   olamdagi
narsalar va hodisalar xususiyatlarining ob'ektiv bog’lanishlar asosida tarkib topadi.
Analizatorlar o’rtasida hosil bo’ladigan bog’lanishlar tufayli biz idrokimizda narsa
va   hodisalarning   buning   uchun   moslashgan   analizator   bo’lmagan   xususiyatlarini
(masalan, narsaning hajmi, solishtirma og’irligi) ham aks ettiramiz.  Shuning  uchun   ham   biz   idrok   qilganimizda  olamni   sezgilarimizga   nisbatan
chuqurroq qilib olamiz. Bu muvaqqat nerv bog’lanishlar narsa-hodisaning birgina
xossasi  bilan emas, balki barcha xossalari   kompleks qo’zg’atuvchilar ta'siri bilan
vujudga   keladi.   Masalan,   talaba   butun   bir   dars   jarayonida   idrok   qilayotganda
o’qituvchini ko’radi, uning nutqini tinglaydi, yozadi. Bu kompleks qo’zg'atuvchilar
ko’rish,   eshitish,   muskul-harakat   reseptorlarini   qo’zg’aydi.   Kompleks
qo’zg’atuvchilarning   analizatorlarning   miya   po’sti   qismidagi   yadrolarida
murakkab   tahlil   va   sintez   qilishi   amalga   oshadi.   Idrok   jarayonida   tahlil   bilan   bir
vaqtda sintez  ham  ro’y beradi. Shuning uchun biz ayrim  tovushlarni  emas,  butun
so’z va iboralarni idrok qilamiz. Demak, idrokning nerv fiziologik asosida ikkinchi
signal   tizimining   muvaqqat   nerv   bog’lanishlari   yotadi.   Muvaqqat   nerv
bog’lanishlarining   hosil   bo’lish   jarayonini   sintez   asosini   ikki   xil   nerv
bog’lanishlari tashkil qildi.
Bir   analizator   doirasida   hosil   bo’ladigan   bog’lanishlar   bir   narsadagi
kompleks   qo’zg’aluvchilarining   organizmga   ta'sir   etishdan   vujudga   keladi.
Masalan, eshitish analizatoriga ta'sir qiladigan ayrim tovushlarning o’ziga birikishi
shunday   qo’zg’ovchi   bo’la   oladi.   Musiqa   tinglash,   rasm   ko’rish,   ular
analizatorlararo bog’lanishlar, bir  narsa yoki bir necha analizatorlarga ta'sir etadi.
Masalan, ko’rish, muskul analizatorlari, ma'ruza, monolog.
3. Kuzatish va kuzatuvchanlik.
Idrokning   o’ziga   xos   juda   muhim   xususiyatlaridan   yana   biri
kuzatuvchanlikdir.   Umuman   olganda   idrok   jarayonining   h ammasi   kuzatish   bilan
h ar   doim   uzviy   bo g’ li q .   Chunki   odam   idrok   qilayotganida   nimanidir   kuzatadi.
Lekin   ixtiyorsiz   idrok   jarayonidagi   kuzatiladigan   narsa   va   hodisalar   odamning
esida saqlanib qola bermaydi. 
Kuzatishning muvaffaqiyati oldindan qo’yiladigan tayyorgarlikka, kishining
bilim va tajribalariga, diqqatining kuchiga va fikrlash faolligiga bog’liq. Kishining
rejali,   tizimli   va   davomli   ixtiyoriy   idrok   qilish   qobiliyatini   kuzatuvchanlik deyiladi.   Kuzatuvchanlik   shaxsning   shunday   xislatidirki,   bunda   u   narsa   va
hodisalarning unga bilinmaydigan muhim xarakterli xususiyatlarini payqay oladi. 
Akademik   I.P.Pavlov   kuzatuvchanlikning   ilmiy   bilimdagi   ahamiyatiga
yuksak baho bergan. U Sankt-Peterburg yaqinidagi Pavlova shaqridagi fiziologiya
institutining   oldi   tomoniga   "Kuzatuvchanlik,   kuzatuvchanlik   va   yana
kuzatuvchanlik"  deb yozdirib qo’ygan. 
4.  Idrokda ob'ekt va fon
Odamga juda ko’p narsa va   h odisalar ta'sir   q ilib turadi. Bular shunday ko’p
xossalarga   egaki,   hatto   odam   bir   vaqtning   o’zida   ularga   javob   reaksiyasi   qaytara
olmaydi.   Odam   ko’p   sonli   qo’zg’ovchilardan   faqat   ayrimlarini   aniq   holda   ajratib
oladi.   Shu   ajratib   olingan   narsa   hodisalar   esa   fon   sanaladi.   Idrok   qilinadigan
narsani   o’rab   turgan   boshqa   narsa,   jism   yoki   hodisalarga   nisbatan   ob'ekt
hisoblanib, ob'ektning atrofdagilari esa  fon  deyiladi. Masalan, o’qituvchi bir darsda
bir necha o’quvchilardan so’raydi. Har safar so’rayotganlarni ko’radi. Chaqirilgan
o’quvchi uning javobi xatti-harakati idrok ob'ekti hisoblanadi. 
Muayyan   sharoitda   shaxs   tomonidan   idrok   qilinadigan   narsa   yoki   jism
idrokning   ob'ekti   deb   ataladi.   Boshqa   o’quvchilar   faoliyati   idrok   foni   bo’lib
qoladi.   Idrok   foniga   kirgan   o’quvchi   javob   berish   uchun   chaqirilib   qolsa,   idrok
ob'ektiga aylanadi va aksincha. Demak, idrok ob'ekti va foni dinamik tabiatga ega
bo’lib, doimo o’zgarib turadi. Ob'ekt va fonning dinamikligi bosh miya katta yarim
sharlari   po’stida   vujudga   keladigan   optimal   qo’zg’alish   o’choqining   almashinishi
bilan   taqozo   etiladigan   diqqatning   bir   ob'ektdan   boshqa   ob'ektga   o’tishi   bilan
izohlanadi.   Idrok   fonidan   ob'ektni   ajratishning   psixologik   qonuniyatlarini
ikkilangan tasvirlar, shrederlar zinapoyasi, predmet konturlarini ajralishi kabilarda
aniq ko’rish mumkin.
Juda   ko’p   hollarda   ob'ektni   fondan   tez   va   aniq   ajratib   olish   uchun   uni
alohida   rang,   shakl   va   belgilar   bilan   ta'kidlab   qo’yiladi.   Masalan,   transport belgilari,   temir   yo’l   ishchilari   maxsus   to’q   sariq   rangli   kiyim   kiyadilar   va
boshqalar.
5. Appersepsiya
Idrokning   o’ziga   xos   xususiyatlaridan   biri   idrok   jarayoniga   butun   psixik
hayot   mazmunining   (ya'ni   butun   ma'naviy   boyligining)   ta'sir   etishidir.   Yuqorida
aytilganidek,   idrok   jarayoni   odamning   turmush   tajribasi   bilan   bog’liq   ekan,
binobarin,   idrok   jarayoniga   bilim   boyligi   odamning   ishonch,   e'tiqodlari,
dunyoqarashi, qiziqish va ehtiyojlari hamda kasbi ta'sir qiladi. Psixologiyada idrok 
jarayoniga   odamning   butun   ma'naviy   hayot   boyligini   ta'sir   etishini   appersepsiya
deb   yuritiladi.   Appersepsiya   -   idrok   jarayonini   shaxsning   oldingi   bilimlari,
shaxsiy   va   ijtimoiy   tajribalari,   qiziqishlari,   motivasiyasi,   ehtiyojlari   va   odatlari,
umuman   ruhiy   hayotining   barcha   mazmuni   bilan   belgilanishidir.   Appersepsiya
hodisasi  tufayli  odamlar  o’zaro idrokining mazmuni  bilan bir-birlaridan muayyan
darajada tafovutlanadilar, ya'ni  ular  aynan bir  xil  narsani  uzining bilimi, saviyasi,
nuqtai nazari, dunyoqarashi va ijtimoiy kelib chiqishiga asoslangan holda turlicha
idrok qiladilar hamda aks ettiradilar. Masalan, daladagi gullab turgan paxtani oddiy
bir talaba bilan tajribali agronom idrok qiladigan bo’lsa, albatta, ularning idroklari,
ya'ni   paxtani   aks   ettirishlari   juda   katta   farq   bo’ladi.   Talaba   shunchaki,   odatdagi
oddiy bir paxta sifatida aks ettirsa, agronom paxtaning qanday navi, taraqqiyotning
qaysi bosqichda ekanligi, taxminan qancha hosil berishi va shu kabilar bilan birga
chuqur   hamda   juda   to’la   idrok   etadi.   Pedagogik   va   psixologik   bilimlarga   ega
bo’lgan   tarbiyachi   bilan   bunday   bilimlardan   mutlaqo   xabarsiz   bo’lgan   oddiy   bir
onaning bolalaridagi turli extiyojlar va harakatlarni idrok qilishlari o’rtasida keskin
farq   mavjud.   Masalan,   ildiz   tushunchasini   bolalar   o’simliklarning   moddiy   asosi
sifatida,   matematiklar   sonlarning   ildizi   ko’rinishida,   ijtimoiy   nuqtai-nazardan
qarindosh-urug’chilik   shaklida   ko’z   oldiga   keltiradilar.   Appersepsiya   tushunchasi
ba'zi hollarda idrokning aniqligi, to’liqligi, ravshanligi, predmetliligi, tanlovchanlik
kabi   sifatlarning   ma'nosi   o’rnida   qo’llanilgan.   Psixologik   nazariyalariga   ko’ra, appersepsiya hodisasi barqaror va vaqtincha (muvaqqat) deb yuritiluvchi ikki turga
ajratiladi. Barqaror appersepsiya hodisasi shaxsning dunyoqarashi, qat'iy maslagi, 
motivasiyasi,   qiziqishi,   bilim   saviyasi,   madaniy   darajasi,   xulq-atvori,   ma'naviyati
va   kasbiy   tayyorgarligiga   bog’liq   bo’lib,   u   o’ta   murakkab   tuzilishga   egadir.
Muvaqqat   (vaqtincha)   appersepsiya   turi   esa   shaxsning   faqat   idrok   qilishi
jarayonidagi   emosional   holatiga,   ya'ni   uning   kayfiyati,   ruhlanishi,   shijoati,   stress,
affekt   ko’rinishidagi   his-tuyg’ularida,   ularning   sur'ati,   davomiyligi   tizimida   o’z
ifodasini topadi.
Idrok   xususiyatining   yana   bir   o’ziga   xos   xususiyati   uning   konstantligidir.
Idrokning   konstantligi   deganda   biz   idrok   qilishdan   ongimizda   hosil   bo’lgan
obrazning   real   voqelikdagi   bizga   ta'sir   etib   turgan   narsaning   tabiiy   holatiga   har
jihatdan   mos   bo’lishini   tushunamiz.   Ma'lumki,   narsalarning   hajmi   (katta   yoki
kichikligi)   shu   narsalarni   qanday   masofadan   (uzokdan   yoki   yaqindan)   idrok
qilayotganimizga qarab o’zgarib turadi. Lekin shunday bo’lsa ham idrok qilishdan
hosil bo’lgan narsalarning ongimizdagi obrazlari hamma vaqt shu narsaning tabiiy
holatiga mos bo’ladi, masalan, katta yo’lda ketayotib, uzoqdan gugurt qutichasidek
kichkina   bo’lib   kelayotgan   avtobusni   ko’rib,   "kichkinagina   avtobus"   kelyapti
demaymiz.   Uzoqdagi   avtobusni   idrok   qilishda   ongimizda   hosil   bo’lgan   obraz
avtobusning   real   hajmiga   teng   bo’ladi.   Yoki   tepamizdan   katta   balandlikda   uchib
ketayotgan   hozirgi   zamon   yirik   passajir   samolyotlarini   ko’rib,   kichkina
samolyotchalar   uchib   ketishayapti,   deb   aytmaymiz.   Biroq   shu   narsani   aytish
kerakki,   idrokning   konstantligi   hususiyati   ham   odamning   turmush   tajribasi   bilan
bog’liqdir.   Chunonchi,   umrida   hech   qachon   hozirgi   zamon   katta   passajir
samolyotlarini   ko’rmagan   odam   baland   uchib   ketayotgan   samolyotni   idrok   qilib,
uning real hajmini (qanchalik kattaligini) tasavvur eta olmaydi.
Ko’rishda masofa, rang, shakl, hajm konstantliklari ro’y beradi. qalamni 20
va   1sm   masofadan   idrok   qilish,   doskani   1   va   10   m   masofadan   idrokqilish,   oq
qog’oz yoki  quyoshda,  xona ichida, koridorda ham oq idrok qilinadi. Konstantlik
hodisasida odam  narsalarni  ko’z shuur pardasiga tushgan suratiga aynan muvofiq ko’rmaydi,   balki   ular   haqiqatdan   qanday   mavjud   bo’lsa,   shunday   ko’radi.   Bu
kishining tajribasi, ommaviy faoliyati jarayonida vujudga keladi.
6. Illyuziya
Idrok jarayonining navbatdagi yana bir o’ziga xos xususiyati  idrok qilishda
ba'zan   yuz   beradigan   illyuziya   hodisasidir.   Illyuziya   -   bizga   ta'sir   qilayotgan
narsalarni yanglish idrok qilish demakdir. Odatda ikki xil illyuziya farqlanadi:
a) ob'ektiv illyuziya;
b) sub'ektiv illyuziya.
Ob'ektiv   illyuziya   -   hamma   odamlar   uchun   umumiy   xarakterga   ega   bo’lib,
uni geometrik illyuziya deb ham yuritiladi. Ob'ektiv illyuziya biz idrok qilayotgan
narsalarning o’zaro bir-biriga ta'siri tufayli yuz beradi. Illyuziyaning bu turi har xil
geometrik   shakllarni   idrok   qilishda   juda   yaqqol   ko’rinadi.   Masalan,   uzunligi
baravar bo’lgan ikkita gorizontal to’g’ri chiziq chizilsa, bu chiziqlarning uchlariga
tashqariga qaratilgan va ichkariga qaratilgan chiziq kattaroq bo’lib ko’rinadi. Idrok
jarayonida   yuz   beradigan   illyuziyaning   bu   turiga   juda   ko’plab   misol   keltirish
mumkin.   Masalan,   baravar   kattalikka   ega   bo’lgan   uchta   ketma-ket   turgan   to’g’ri
burchakli   ustunchalarni   chizib,   ularning   atrofiga   uzoqlashtiruvchi   chiziqlarni
chizsak,   bu   uchta   ketma-ket   turgan   ustunchalar   har   xil   kattalikda   bo’lib   ko’rina
boshlaydi. Bu erda uzoqlashtiruvchi chiziqlarning ta'sirida illyuziya hosil bo’ladi.
Sub'ektiv   illyuziyalar   odamning   ayni   chog’dagi   hissiy   holati   bilan   bog’liq
bo’ladi.   Boshqacha   qilib   aytganda,   odamning   hissiy   holatida   ro’y   beradigan
o’zgarishlar   idrok   jarayoniga   ta'sir   qiladi.   Masalan,   yuqorida   aytib   o’tilganidek,
odam   kechasi   yolg’iz   ko’chada   qo’rqib   ketayotgan   bo’lsa,   har   bir   sharpa   uning
qo’rqinch hissini  kuchaytirib yuboradi. Natijada uning ro’parasidan chiqib qolgan
butalgan daraxt qandaydir dahshatli mavjudotga o’xshab ko’rinadi.
Hayotda keng tarqalgan har xil ins-u jins, devlar, ajinalar va shu kabi nojins
narsalar   haqidagi   ko’plab   gaplar   kuchli   qo’rqinch   hissi   ta'sirida   noto’g’ri   idrok
qilish,   ya'ni   sub'ektiv   illyuziya   tufayli   vujudga   kelgandir.   Ba'zan   odam   qattiq
qo’rqqan   paytida   bosh   miya   katta   yarim   sharlarining   po’stidagi   muhim markazlardan   birortasi   uzoq   muddatli   tormozlanish   holatiga   tushib   qolishi
mumkin.   Buni   akademik   I.I.Pavlov   hayotni   muhofaza   qiluvchi   tormozlanish   deb
atagan edi. Ana shunday paytda tormozlanib qolgan markaz bilan bog’liq bo’lgan
organizmning biror qismida keskin o’zgarish paydo bo’ladi. Chunonchi odamning
og’zi   yoki   ko’zi   qiyshayib   qolishi   mumkin   yoki   ho’li,   oyoqi   falaj   bo’lib   qolishi
mumkin.
Sub'ektiv   illyuziya   hodisasi,   ya'ni   qattiq   qo’rqinch   hissi   ta'sirida   noto’g’ri
idrok   qilish   hodisasi   bolalarda   ham   uchrashi   mumkin.   Shuning   uchun   ana   shu
yug’oridagi   mulohazalarni,   ya'ni   yanglish   idrok   natijasida   paydo   bo’ladigan
qo’rqinchli obrazlarni nazarda tutib, hech vaqt bolalarni qo’rqitish kerak emas.
Psixologiyada   ko’rish   illyuziyalarining   o’rganilishi   muayyan   o’zining
tadqiqot   tarixiga   ega.   Masalan,   agarda   biz   ko’rsatkich   va   o’rta   barmoqlarimizni
chalishtirib,   no’xot   yoki   bironta   dumaloq   narsani   chalishtirgan   holda   ikkala
barmoqimizning   uchi   bilan   bosib   turib,   shuningdek   ayni   bir   davrda
aylantiraversak, bu holda barmoqlarimizning tagida bitta emas, balki ikkita no’xot
bordek his qilamiz.
Ana   shu   holdagi   bir   narsaning   ikkita   bo’lib   sezilishi   Aristotel   (Arastu)
illyuziyasi  deb ataladi. 
Idrok   qiluvchi   shaxsning   psixikasida   ro’y   beradigan   o’zgarishlar   bilan
yuzaga  keladigan  tasodifiy illyuziyalar  ham   mavjuddir.  Sahroda  chanqagan  inson uzoqda yarqirab turgan sho’rhok yerni ko’l deb idrok qilishi  (lekin bu illyuziyani
sahrodan farq qila  olishi  joiz)  yoki  o’rmondagi  to’nka qo’rqoq insonning  ko’ziga
bironta yirtqich hayvonga o’xshab ko’rinishi xuddi shu illyuziyalar jumlasidandir. 
O’q   chiziqlari   illyuziyasi   uzunligi   baravar   bo’lgan   ikki   o’q   chiziqning
chetlariga   ikki   xil   (kesishmaydigan   va   kesishadigan)   chiziqlar   chizilsa,   illyuziya
paydo bo’ladi. Ya'ni, kesishadigan chiziqlar o’q chiziqga nisbatan kesishmaydigan
chiziqlar   chizilgan,   o’q   chiziqidan   uzunroq   bo’lib   ko’rinadi.   Bu   illyuziya
kesishadigan va kesishmaydigan chiziqlar tamoyillariga asoslangan. 
Parallel   qilib   chizilgan   bir   necha   chiziqlar   parallel   emas,   balki   har   xil
tomonga kesilgan chiziqlardek tuyuladi. 
"Temir   yo’l"   illyuziyasi   kesishadigan   to’g’ri   chiziqlarning   torroq   joyiga
joylashgan   chiziq   uzunroq   bo’lib   ko’rinadi.   Aslida   esa   har   ikkala   parallel
chiziqning uzunligi tengdir. 
Ikkita  barovar   doira   shaklini   chizib,  ulardan  birini  o’sha   doiradan  kattaroq,
ikkinchisini   esa   kichikroq   doiralar   ichiga   olinsa,   ikkinchi   doira   kattaroq
ko’rinadigan   bo’lib   qoladi.   Ya'ni   kichik   doiralar   o’rtasida   berilgani   katta   doiralar
orasida berilganiga qaraganda kattaroq bo’lib ko’rinadi. 
Birinchi   odamga   qaraganda   ikkinchisi   uzunroq,   uchinchisi   esa   undan   ham
uzunroq bo’lib ko’rinadi. Aslida esa ular balandligi jihatidan bir - biriga teng.  Tik   chiziqlarni   ortiqcha   baholash   illyuziyasi   silindrning   balandligi,
hoshiyasining kengligidan kattaroq bo’lib ko’rinadi. Aslida silindirning balandligi
va   hoshiyasining   kengligiga   bab-barovar.   "Elpig’ich"   ilyuziyasi-parallel   chiziqlar
orasidagi   chiziqlarning   ta'siri   bilan   ba'zida   egilgandek,   ba'zida   esa   burilib
ketgandek bo’lib ko’rinadi. 
Daryoda   suzib   ketayotgan   katta   va   kichik   ikki   kema   palubasi   uzunligi
jihatidan   bir-biriga   barovar   to’g’ri   chiziq   kesmalari   bilan   tasvirlangan   bo’lsada,
katta kema palubasi uzunroq bo’lib ko’rinadi. 
"Jonli   doiralar"   illyuziyasi.   Katta   va   kichik   doiralar   chizilgan   rasmlar
aylanmaydi,  albatta. Lekin kitobni   qo’lga  olib, uni   o’ngdan  chapga  yoki  chapdan
o’ngga bir necha sekund aylantirsak, doiralar go’yo aylanayotgandek tuyuladi. 
7. Gallyusinasiya
Voqelikdagi   narsa   va   hodisalarning   tana   a'zolarini   qabul   qilish
analizatorlarga   bevosita   ta'sir   etmasdan   inson   ongida   turli   obrazlarning
(ovozlarning eshitilishi, sharpalarning sezilishi) xayolan, fikran paydo bo’lishidan
iborat   idrokning   psixopatalogik   (ruhiy   xastalik)   hodisasiga   gallyusinasiya
deyiladi.   Gallyusinasiya   hodisasi   muvaqqat   ruhiy   xastalikning   alomati,   ba'zan
qo’rqinch   hissi   mahsuli   hisoblanib,   bosh   miya   katta   yarim   sharlari   qobiqidagi
qo’zg’alish jarayonlarining nuqsonli sust (patologik) harakati natijasida goho asab
tizimining zaharlanishi, zaiflashuvi, haddan tashqari toliqishi tufayli yuzaga kelishi
mumkin.   Gallyusinasiya   hodisasi   bir   necha   xil   ko’rinishga   ega   bo’lishi   mumkin,
ularning   eng   asosiylari   quyidagilardan   iboratdir:   a   )   yo’q   narsalarning   ko’zga
ko’rinishi;   b)   u   yoki   bu   ovozlar,   tovushlar   eshitilishi;   v)   yo’q   sharpalar,   hidlar
sezilishi kabilardir. Odatda   illyuziyani   gallyusinasiyadan   farqqila   olish   lozim.   Illyuziya   shu
lahzada   shaxsning   sezgi   a'zolariga   ta'sir   etib   turgan   biror   narsani   yanglish,
noto’g’ri   idrok   qilish   jarayoni   bo’lsa,   gallyusinasiya   yo’q   mavjud   bo’lmagan
narsalarni   tashqi   ta'surotsiz   idrok   qilishdir.   Masalan,   yo’q   narsalarning   ko’zga
bordek   ko’rinishi,   yo’q   ovozlarning   quloqqa   eshitilishi,   yo’q   hidlarning   dimoqqa
urilishi   kabilar   gallyusinasiyaning   mahsuli   bo’lib   hisoblanadi.   Gallyusinasiya
shaxsning   biror   narsa   va   holatni   ko’rgandek,   eshitilgandek,   his   qilgandek   kabi
tasavvurning   aks   etishidir   xolos.   Gallyusinasiya   hodisasi   ko’pincha   kasallikdan
(isitma,   alahsirashdan)   darak   beruvchi   alomatdir,   u   nerv   tizimini   buzadigan
kasalliklarning oqibatida ro’y berishi mumkin. 
8. Idrokning tasnifi
Idrokni klassifikasiya qilishda quyidagi 3 ta muhim tomoni hisobga olinishi
kerak va ular quyidagi jadvalda keltirilgan.Ko'rish	
Tuyish	
Eshitish	
Kinestezik	
Hid bilish	
Ta'm bilish	
Aralash
Materiyaning yashash 
shakliga qarabIDROKNING TASNIFI
Analizatorga qarab Fazoni idrok
qilish
Va qtni idrok
qilish
Harakatni idrok qilishAktivligiga ko'ra
Ixtiyoriy
Ixtiyorsiz  Idrok   jarayonida   qaysi   analizatorning   yetakchi   rol   o’ynashiga   qarab:
ko’rish,   eshitish,   teri   tuyish   knestezik   harakat,   hid   bilish   va   ta'm   bilish
idroklari bir-biridan farq qiladi. 
 Yashash shakllariga qarab idrok:   fazoni vaqtni va harakatni idrok qilishga
bo’linadi.
 Idrok faollik darajasiga qarab : ixtiyorsiz va ixtiyoriy shakllarga bo’linadi.
Bunga   sabab   idrokning   diqqat   bilan   uzviy   bog’liqligidir.   Diqqat   idrokning
faolligini   oshiradi   hamda   idrokning   mukammal,   ravshan,   aniq   bo’lishiga
xizmat qiladi. 
Ma'lumki   idrok   odatda   ixtiyoriy   va   ixtiyorsiz   bo’ladi.   Ixtiyorsiz   idrok
hamisha   ixtiyorsiz   diqqat   bilan   bog’liq   bo’lib,   muayyan   bir   maqsadsiz,   hech
qanday   iroda   kuchi   sarf   qilinmasdan   amalga   oshiriladi.   Ixtiyorsiz   idrok   biror
narsani   to’satdan,   ta'sir   etayotgan   narsalarning   boshqa   narsalardan   keskin   farq
qilishi, haddan tashqari  originalligi, yorqinligi  natijasida  yuzaga keladi. Ixtiyorsiz
idrok   odamning   butun   faoliyati   davomida   uzluksiz   davom   etib,   ayrim   paytlarda
ixtiyoriy idrok bilan almashinib turadi. Lekin shunday bo’lsa  ham  inson hayotida
ixtiyoriy idrokning roli benihoya kattadir. 
Ixtiyoriy   idrok   oldindan   belgilangan   muayyan   bir   maqsad   asosida   amalga
oshiriladi.   Idrokning   ishtiroki   asosan   ixtiyoriy   idrokda   namoyon   bo’ladi.   Chunki
ixtiyoriy   idrok   ko’pincha   odamda   irodaviy   zo’r   berishni   talab   qiladi.   Masalan,
darsni ixtiyoriy idrok bilan eshitib o’tirish odamdan anchagina iroda kuchini talab
qiladi. Umuman olganda, har qanday ixtiyoriy idrokda albatta diqqat qatnashadi.
Tevarak-atrofimizdagi   narsa   va   hodisalarni   yaxlit   aks   ettirishdan   iborat
bo’lgan iroda jarayonining bir qancha o’ziga xos xususiyatlari bordir. Odatda ikki
idrok   turi   farq   qilinadi.   Ulardan   biri   sodda   idrok   bo’lsa,   ikkinchisi   murakkab
idrokdir.   Sodda   idrok   deganda   atrofimizdagi   turli-tuman   narsalari   masalan,
xonadagi   stol-stullar,   shkaflar   hamda   shkaflardagi   o’yinchoqlarni   idrok   qilish
sodda idrok qilishdan iboratdir.
Idrokni   tasnif   qilishda   materiyaning   yashash   shakllari   -   fazo,   vaqt,   harakat
asos qilib olinadi, unga ko’ra idrok quyidagi turlarga ajratiladi: 1. Fazoni idrok  q ilish
2. Va q tni idrok  q ilish
3. H arakatni idrok  q ilish
Fazoni idrok  q ilish
Fazoni   idrok   qilish   voqelikdagi   narsa   va   hodisalarning   fazoda   egallagan
o’rnini,   shaklini,   miqdorini,   bir-biriga   nisbatan   munosabatlar   bilish   jarayonining
shaklidir. Voqelikni idrok qilish orqali inson borliq to’g’risida, uning xususiyatlari,
xajmi, masofasi (ich tomonni, chuqurligi) yuzasida muayyan ma'lumotlar, xossalar,
axborotlar to’plash, ularni farqlash imkoniyatiga ega bo’ladi. 
Fazoni   idrok   qilish   undagi   narsalarning   shaklini,   hajmini   va   o’zaro
munosabatlarini   aks   ettirishdir.   Demak,   fazodagi   narsalar   uch   o’lchovda   idrok
qilinadi;   narsalarning   shakli:   uch   burchakli,   to’rt   burchakli,   kub,   kvadrat,   doira,
konus   va   boshqalar.   Narsalarning   hajmi   katta,   kichik,   o’rtacha,   yirik,   mayda   va
boshqalar. Narsalarning bir-biriga va idrok qiluvchiga munosabati: o’ngda, chapda,
yuqorida, pastda, uzoqda va hokazo. Fazoni ko’rish, teri, muskul-harakat organlari
bilan   idrok   qilinadi.   Fazoni   bir   ko’z   bilan   yoki   ikki   ko’z   bilan   idrok   qilamiz.
Monokulyar idrokda narsalarning chetlaridan kelayotgan nurlar bitta ko’zning to’r
pardasida aks etadi. Bu nurlar ko’z gavharlarida bir-birini kesib o’tadi va ularning
kesishgan joyida ko’rish burchagi hosil bo’ladi. Bu burchakning katta-kichikligiga
hamda uning ko’zdan qanchalik uzoq-yaqinligiga bog’liq. Ko’z gavharlarining va 
umuman   ko’zning   narsalarni   eng   yaxshi   ko’rish   uchun   moslashuvini
akkomadasiya  deyiladi. 
Odatda   fazodagi   narsalarning   shakli,   hajmi   va   o’zaro   munosabatlarini   ikki
ko’z bilan binokulyar idrok qilinadi. 
Biz bir narsaga ikki ko’z bilan qaraymiz. Lekin narsa bitta aks etadi. Buning
sababi   o’sha   narsadan   keladigan   nurlarning   ko’z   pardasiga   mos   yoki   mos
bo’lmagan nuqtalariga to’g’ri kelishidir. 
Narsalarning   fazo   munosabatini   binokulyar   idrok   qilishda   konvergensiya
muhim ahamiyatga ega. Konvergensiya   -   biror   narsaga   qaraganda   ikkala   ko’z   soqqasining   qanshar
tomon bab-barobar burilishidir. Konvergensiya masofani, chuqurligini aniq, to’liq
idrok qilishga imkon beradi.
Vaqtni idrok qilish
Odamda   inson   tomonidan   vaqtni   idrok   qilish   asosan   ruhiy   hodisalar,
holatlar,   vaziyatlar,   xususiyatlarning   o’zaro   o’rin   almashinuvi   tufayli   namoyon
bo’ladi va o’ziga xos tuzilishi bilan mazkur jarayonning boshqa shakllaridan farq
qilib turadi. Vaqtni idrok qilish inson tomonidan aks ettirilayotgan vaqt birligining
ob'ektiv   (haqqoniy,   xolis)   mazmuniga,   shaxsning   o’ziga   nisbatan   munosabatiga
bog’liq   bo’lib,   shu   mezon   orqali   uning   mahsuldorligi   o’lchanadi.   Masalan,
shaxsning ehtiyoji motivasiyasi, qiziqishi va intilishlariga mutanosib vaqt birligini,
idrok   birligini   idrok   qilgan   taqdirdagina   vaqt   ob'ektiv   jihatdan   kechinmalar,   his-
tuyg’ularga   nisbatan   shaxsning   ijobiy,   haqqoniy   munosabatlarida   tez   o’tganday
idrok   qilinadi,   odatda   yoqtirmaslik   idrok   maydoniga   (qamroviga)   nomutanosiblik
esa shaxsda zerikish, vaqt "sekin" o’tish tuyg’usini uyg’otadi.
Biz   idrok   qilib   turgan   narsa-hodisalar   muayyan   vaht   davomida   paydo
bo’ladi,   o’zgaradi   va   o’tib   ketadi.   Vaqt   materiya   mavjudligining   asosiy
shakllaridan   biridir.   Vaqtni   idrok   qilish   voqelikdagi   hodisalar   va   ularning
muntazamligini   aks   ettirishdir.   Vaqtni   idrok   qilish   ob'ektiv   reallikni   aks   ettirib,
kishini   o’rab   olgan   muhitda   mo’ljal   olishiga   imkon   beradi.   Vaqtni   mo’ljal   olish
orientirovkasi   miyaning   po’st   bo’limlari   yordamida   amalga   oshadi.   Lekin   vaqtni
idrok qiluvchi maxsus a'zo mavjud emas.
Vaqtni   idrok   qilishda   turli   analizatorlar   qatnashadi,   biroq   vaqtlar
oraliqinining bir muncha aniq farqini kinestezik va eshitish sezgilari beradi.
Markaziy   asab   tizimida   bosh   miya   katta   yarim   sharlarida   qo’zg’alish   va
tormozlanishning ritmik almashinuvi vaqtni idrok qilish asosida yotadi. Agar bosh
miya   po’stida   qo’zg’alish   jarayoni   ustunlik   qilsa,   vaqt   "tez"   o’tgandek,   agar
tormozlanish ustunlik qilsa, vaqt "sekin" o’tgandek idrok qilinadi. Vaqtning "tez"
yoki   "sekin"   o’tishi   kishining   vaqtga   va   diqqati   yo’naltirilgan   ob'ektga
munosabatiga   ham   bog’liq.   Masalan,   biror   darsning   o’tishi,   kinofilmni   ko’rish, avtobus   yoki   biror   kishining   kelishini   kutish   va   hokazo.   Odamlar   vaqtni   ob'ektiv
belgilash, uning oraliqini to’g’ri  farqlashga imkon beradigan narsalar  oy, quyosh,
yulduzlar harakatidan foydalanib kelganlar.
Harakatni idrok qilish
Biosfera   va   nosferadagi   harakatlarni   idrok   qilish   jismlarning   (ba'zan   nisbiy
jihatdan boshqa ijtimoiy-siyosiy, tabiiy holatlarning) fazodagi (ijtimoiy hayotdagi)
o’rin   almashinuvini   bevosita   (bavosita)   aks   ettirishdan   iboratdir.   Shu   sababdan,
harakat   taqqoslanmasdan   idrok   qilinishi   ilmiy   psixologik   manbalarda   qayd   qilib
o’tiladi. Mabodo harakatdagi jism uni qurshab turgan harakatsiz boshqa jismlarga
taqqoslangan   holda   idrok   qilinsa,   bunday   toifadagi   harakat   nisbatan   idrok   qilish
deb   ataladi.   Agarda   harakatlanayotgan   jism   hech   qanday   narsa   bilan
taqqoslanmasdan   idrok   qilinsa,   bu   ko’rinishdagi   harakat   esa   nisbat   berilmasdan
nisbatsiz idrok qilish deyiladi. 
Tevarak-atrofdagi   narsa-hodisalar   muayyan   vaqt   davomida   o’z   o’rinlarini
almashtirib   turadilar.   Kishilar   narsa-hodisalarning   fazoda   o’rin   almashtirib
turishini,   ya'ni   harakatini   ham   idrok   qiladilar.   harakatni   idrok   qilishda   ko’rish   va
kinestezik   analizator   asosiy   rol   o’ynaydi.   Tezlik,   tezlanish   va   harakatning
yo’nalishi harakat qilayotgan ob'ekt parametridir. Odam narsalarni harakati haqida
ikki yo’l bilan ma'lumot olishi mumkin.
 H arakatni bevosita idrok  q ilish
 H arakat  h a q ida xulosa chi q arish.
Harakatni bevosita ko’rish orqali idrok qilish ikki xildir.
a) ko’zni harakatdagi narsa bilan birga yuritish
b) ko’zni bir nuqtaga qaratib turish.
Harakat   tez   yoki   sekin   bo’layotgandek   idrok   qilinadi.   Harakatni   bunday
idrok   qilinishi   narsalarning   ob'ektiv   tezligiga   va   uning   idrok   qilinuvchidan
qanchalik   uzoq   yaqinligiga   bog’liq   Harakatni   eshitish   analizatori   yordami   bilan
ham idrok qilinadi.  A dabiyotlar :
1. Ivanov I., Zufarova M. “ Umumiy psixologiya ” .  O‘z.FMJ., 2008.
2. Xaydarov   F.I.,   Xalilova   N.   “Umumiy   psixologiya”.   T.:   “ Fan   va
texnologiyalar ”  markazining bosmаxonasi  : 2009.
3. Рубинштейн С.Л. Основы общей психологии. – СПб :  Питер , 2007.
4. Ғозиев Э.Ғ.  “ Онтогенез психологияси ” . – T.: Ношир. 2010.
5. Ғозиев Э.Ғ.  “ Умумий психология ” . – T.: Ўқитувчи. 2012.
6. Дусмухамедова Ш.А.,  Нишонова З.Т., Жалилова  С.Х., Каримова  Ш.
К.,  Алимбаева Ш.Т. “Ёш ва педагогик психология”. – T.: TДПУ, 2013 .
7. Nishonova Z.T., Alimbaеva Sh.T., Sulaymonov M. “Psixologik xizmat”.
– T.: “Fan va texnologiyalar” nashriyoti 2014 y.

MAVZU: SEZGI Reja: 1.Sezgi haqida tushuncha 2.Sezgilarning nerv-fiziologik asoslari 3. Sezgilar tasnifi va turlari. 4.Sezgi turlari 5.Sezgilarning umumiy qonuniyatlari 6.Sezgi borasidagi nazariyalar 7.Idrok haqida tushuncha. 8.Idrokning nerv fiziologik asosi 9.Illyuziya 10.Gallyusinasiya

1. Sezgi haqida tushuncha Ma'lumki bizni o’rab turgan tashqi olamdagi narsa va hodisalarning juda ko’p belgi va xususiyatlari mavjud. Masalan, narsalarning rangi, ta'mi, hidi, qattiq yoki yumshoqligi, g’adir-budur yoki tekisligi, harorat va boshqalar. Ana shu narsa va hodisalarning turli xil belgi, xususiyatlarini biz ham turlicha sezgi a'zolarimiz orqali ongimizda aks ettiramiz. Tevarak-atrofimizdagi narsa va hodisalarning turli xil belgi hamda xususiyatlari har doim ham bizning sezgi a'zolarimizga ta'sir etib turadi. Natijada bizda turli sezgilar hosil bo’ladi. Chunonchi, nurlarning ko’zimizga ta'sir qilishi natijasida ko’rish sezgisi, har xil tezlik va kuchlanishdagi havo to’lqinlarining quloqimizga ta'sir etishi natijasida eshitish sezgisi, nafas olish paytida havo bilan birga burun bo’shlig’iga kirgan har turli modda zarrachalarining ta'siri natijasida hid sezgisi, biror narsani qo’limiz yoki badanimizga tegib ta'sir etish natijasida teri (taktil - biror narsaning terimizga tegishi) yoki bosim sezgisi va shu kabi sezgilar har doim hosil bo’ladi. Demak, sezgi deb - atrofimizdagi narsa va hodisalarning sezgi a'zolarimizga bevosita ta'sir etishi natijasida ularning ayrim belgi va xususiyatlarini miyamizda aks ettirilishini aytamiz. Sezgi bilish jarayonlari ichida oddiy psixologik jarayon bo’lib, tashqi olamdagi narsa va hodisalarni aks ettiradi. Tashqi olamdan kelayotgan qo’zg’atuvchilarning muayyan reseptorlarga bevosita ta'sir etish orqali ayrim belgi va xususiyatlarni va organizm ichki holatini aks ettiradi. Ma'lumki, insondan sezishning dastlabki bosqichi hissiy bilishdan boshlanib, keyinchalik u mantiqiy bilishga o’tadi. Sezgi ham oddiy psixologik jarayon bo’lgani bilan uning yuzaga kelishi o’z-o’zidan hosil bo’lmaydi. Ular jumlasiga q uyidagilar kiradi:  Sezgi a'zolariga ta'sir etadigan narsa va h odisaning bo’lishi.  Sezuvchi apparat, ya'ni analizatorning mavjud bo’lishi. Masalan, h avoning sovu q ligini, temirning q atti q ligini, q orning yumsho q ligi va bosh q alarni sezamiz.

Sezgi idrok bilan bo g’ li q bo’ladi, lekin narsa va h odisani idrok q ilishdan oldin uni sezish lozim, shu bois sezgilar materiyaning sezgi a'zolarimizga ta'siri natijasidir. Sezgi axborotlarini qabul qilib, tanlab, to’plab, har bir sekundda axborotlar oqimini qabul qilib va qayta ishlab miyaga yetkazib beradi. Natijada tevarak - atrofdagi tashqi olamni va organizm o’z ichki holatini adekvat "mos" aks ettirishi hosil bo’ladi. Sezgi a'zolari tashqi olamning inson ongiga olib kiradigan yo’llaridan biridir. 2. Sezgilarning nerv-fiziologik asoslari Ma'lumki, sezgilar faqatgina tashqi ta'sirlar natijasida hosil bo’lmay, balki organizmning ichki holatida ham amalga oshiriladi. Sezgi nerv tizimining u yoki bu qo’zg’atuvchidan ta'sirlanuvchi reaksiyalari tarzida hosil bo’ladi va har qanday psixik hodisa kabi reflektorlik xususiyatiga egadir. Sezgilarning nerv - fiziologik asosini qo’zg’atuvchining o’ziga aynan o’xshaydigan analizatorga ta'siri natijasida hosil bo’ladigan nerv jarayoni tashkil qiladi. Shuningdek, sezgilarning nerv fiziologik asosini o’rganishda I.P.Pavlov ta'biri bilan aytganda analizator apparati tashkil etadi. Analizator - tashqi va ichki muhitdan keladigan ta'sirotlarni qabul qilib olib, fiziologik jarayon bo’lgan qo’zg’alishni psixik jarayonga, ya'ni sezgilarga aylantiruvchi nerv mexanizmlari tizimi. Analizator apparati 3 q ismdan tashkil topgan bo’lib, ular q uyidagilardan iborat:  periferik (reseptor) - tashqi quvvatni nerv jarayoniga o’tkazadigan maxsus transformator qismi;  analizatorning periferik bo’limining markaziy analizator bilan bog’laydigan yo’llarni ochadigan afferent (markazga intiluvchi) va efferent (markazdan qochuvchi) nervlar;  analizatorning periferik bo’limlaridan keladigan nerv signallarining qayta ishlanishi sodir bo’ladigan qobiq osti va qobiq bo’limlari. Analizatorning qobiq bo’limida reseptor hujayralarining asosiy qismi jamlangan o’zak, ya'ni markaziy qism va qobiqning turli joylarida ma'lum

miqdorda mavjud tarqoq hujayra qismlaridan tarkib topgan tashqi qism bo’ladi. Analizatorning o’zak qismida reseptordan markazga intiluvchi nervlar joylashgan bo’lib, ko’plab hujayralardan iborat. Mazkur analizatorning periferik, ya'ni tarqalib ketgan qismlari boshqa analizatorlarning o’zaklari bilan yondosh sohalariga kiradi va alohida narsalarni izlash jarayonida butun bosh miya qobiqining katta qismi ishtirok etishiga erishiladi. Analizatorning o’zagi analiz va sintez qilish funksiyasini bajaradi , masalan , tovushlarning balandligi. Tarqoq qismlar dag’al analiz funksiyalarni, masalan musiqiy ohang va tovushlarni farqlash bilan bog’liq bo’ladi. Analizator nerv jarayonlarining yoxud reflektor yoyining butun yo’li manbasi va eng muhim qismini tashkil etadi. Reflektor yoyi reseptordan ta'sirotni miyaga olib boruvchi nerv yo’llari va effektordan tarkib topgandir. Reflektor yoyi elementlarning o’zaro munosabati murakkab organizmning tevarak-atrofdagi olamda to’g’ri mo’ljal olishning organizmning yashash sharoitlariga muvofiq tarzdagi faoliyatining negizini ta'minlaydi. 3. Sezgilar tasnifi va turlari. Sezgilar qaysi a'zolar yordamida hosil qilinishiga qarab, quyidagi turlarga, ya'ni ko’rish, eshitish, hid bilish, ta'm bilish, teri, muskul-harakat, organik sezgilarga ajratiladi. Ular sezgi a'zolari qaerda joylashganligiga qarab tavsiflanadi. Jahon psixologiyasi fanining so’nggi yutuqlari hamda atamalariga binoan sezgilar quyidagicha klassifikasiya qilinadi. Ushbu tasniflanishning dastlabki ko’rinishi ingliz olimi Ch.Sherringtonga taalluqlidir. U reseptorning qaerda joylashganligiga qarab, sezgilarni uch turga bo’ladi.  Tashqi muhitdagi narsa va hodisalarning xususiyatlarini aks ettirishgamoslashgan hamda reseptorlari tananing sirtqi qismida joylashgan sezgilar, ya'ni ekstroreseptiv sezgilar ;  Ichki tana a'zolari holatlarini aks ettiruvchi hamda reseptorlari ichki tana a'zolarida, to’qimalarda joylashgan sezgilar, ya'ni interoreseptiv sezgilar.

Ko'chirib oling, shunda to'liq holda ko'ra olasiz